تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أحسن التقاسيم في معرفة الأقاليم ( فارسي ) — صفحة 659

مساهمون:

ص٦٥٩
نرگس ، كارده « 1 » سوسن ، زنبق ، مرسين ، مرزنجوش ، بادرنگ ، نارنج ، ميوه‌هاى بسيار ، گوز ، زيت ، ترنج ، نيشكر ، صفصاف . روغنها را به راه‌هاى دور نيز مىفرستند وميوه‌ها را تا به شهر مىبرند . كازرون : پارچهء قصب دارد ، وهمچنين از « توز » و « دريز » وآن سمتها ، دبيقى « 2 » ومنديل مخملى « 3 » به هشت إقليم « 4 » برده مىشود ، وبا « شطويه » تفاوت بسيار دارد . گور : از گور وكول ، كلاب بىمانند وپارچه بسيار خيزد . از استخر ، برنج وخوراكيها ، از روذان پارچه‌ئى همانند بمبى وچرمى بهتر از طرابلسى وخيك وشمشك « 5 » ها خيزد . در شيراز ، اجاص عمرى وبركان‌ها « 6 » ومنيّرها « 7 » بىمانند است . ارگان ، دوشاب ودرختى مانند خار دارد كه شكوفه‌اش انزوت « 8 » است [ ومانند در منه « 9 » بر زمين پهن شود ] وهمچنين است در نواحي شاپور ، در اينجا هملخت « 10 » هاى نيكو نيز دارند . از دارابگرد نمك طبرزد ونفسطى وهمه گونه رنگ خيزد . در
هامش
( 1 ) شجر الكاذى در هند است ( مسعودى 2 : 202 : 8 ) روغن كارد همان روغن كاذى است ( دزى ) درختى مانند خرما است ( لغتنامه ) ( 2 ) پارچه همانند آنچه در دبقا ( دبيق ) مصر مىساخته‌اند ( 3 ) متن : محمّله . ( 4 ) متن الآفاق الثمانية همه جا ، مبالغه بجاى هفت إقليم ( 5 ) نوعي كفش 440 : 22 ( 6 ) نوعي تافته ص 431 ( 7 ) ص پيش ( 8 ) متن عنزروت . ( 9 ) گياهى كرم كش ( 10 ) نوعي كفش ص 203 : 8