كه در سرزمينهاى ديگر نيافتهام ، مانند « رأس سكر » « 1 » ، « جسر دخويذ » ، « أبو طالب » « 2 » كه در همين روزگار ساخته شد . وبنّايان « شام » و « اقور » از ساختن مانند آنها ناتوانند . بيشتر جامعهايشان [ مانند بصره ومصر ] يا ستونها سرپوشيده است . در خانهء درونى گرمابهها از سختى گرما نمىتوان ماند .
برخى از بردستان پدرم مىگفت : أبو الفرج شيرازي در گرمابهاى كه نزديك « أبواب أسباط » « 3 » ساخته ناشىگرى « 4 » نموده زيرا أو آتش را تا به زير گرمابه درونى نيز كشانيده است . ولى اين سخن ناروا است ، زيرا كه أبو الفرج از ناسازگارى سليقهء شاميان در اين باره با سليقهء فارسها آگاه بود ، پس بخشي از خانه را به سليقهء همميهنان خود وبرخى ديگرش را به سليقهء شاميان ساخته بود .
ايشان [ در گرمابه ] كمتر لنگ مىبندند وچه بسا پاسدارى [ گرمابه مانند أصفهان ] با زنان باشد ، وزباله را جز در جاى ويژه نمىاندازند . ايشان مردگان را از سر بگور كنند « 5 » . مردان پيش وزنان دنبال جنازة مىروند ، ولى در خوزستان از دو سويش مىروند . شيپور ودنبك در عزا ودر گورستان مىنوازند . در كشور عجمان ختم قرآن در گورستان نمىگيرند ، بلكه سه روز در مسجد به عزا نشينند وبيشتر
هامش
( 1 ) سكر فناخسروخره بنديست كه عضد الدولة بر رود « كر » بست ( ياقوت 3 : 107 ) .
( 2 ) ص 434 پانوشت 1
( 3 ) محلى در بيت المقدس است ص 170 : 1
( 4 ) متن : تبغنس أبو الفرج . . .
( 5 ) اختلاف فتوا در چگونگى گور كردن مردگان در ص 327 پانوشت 1 گذشت .