صغيره بود كه انبياء قبل از نزول وحى مرتكب آن ميشدند ، ( 1 ) و ليكن پس از نبوت و نزول وحى معصوم از هر گناه و خطا شد و خداوند او را برگزيد ، و پس از اين گناه صغيره و كبيره از او سر نزد ، و لذا فرمود :
وَ عَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى ثُمَّ اجْتَباهُ رَبُّهُ فَتابَ عَلَيْهِ وَ هَدى
.
خداوند متعال فرموده :
إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ
مامون گفت : پس معنى آيه شريفه
فَلَمَّا آتاهُما صالِحاً جَعَلا لَهُ شُرَكاءَ فِيما آتاهُما .
حضرت رضا عليه السلام فرمود : حواء براى آدم پانصد شكم زائيد ، آدم و حواء با خداوند پيمان بستند و گفتند : اگر به ما كودكان شايستهاى مرحمت كنى ما سپاسگزار خواهيم بود ، پروردگار خواستههاى آنان را اجابت فرمود ، و فرزندان سالمى به آنان مرحمت كرد .
فرزندان آدم و حواء دختر و پسر بودند ، و آنها مانند پدر و مادر خود خداوند را سپاسگزارى نميكردند و مقصود از
« جَعَلا لَهُ شُرَكاءَ »
اين دو دسته از فرزندان آدم و حواء ميباشند .
مامون گفت : گواهى مىدهم كه تو فرزند رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله هستى ، و اينك معنى آيه شريفه :
فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأى كَوْكَباً قالَ هذا رَبِّي
را بيان كنيد .
حضرت رضا عليه السلام فرمود : در زمان حضرت ابراهيم سلام اللَّه عليه سه دسته وجود داشتند ، گروهى از مردم زهره را عبادت ميكردند و گروهى ماه را و دستهاى آفتاب را ، ابراهيم هنگامى كه از مخفيگاه خود بيرون شد و شب هنگام زهره را ديد گفت : اين خداى من است ؟
اين مطلب را بطور استنكار و استخبار گفت ، پس از اينكه زهره در افق ناپديد شد فرمود : اين غروب كرد و من خدائى را كه غروب كند دوست ندارم .