( 1 ) اين دستور مؤكد براى آنها تا روز قيامت هست و در كتاب ناطق به آن تصريح شده است ، و اما قول خداوند متعال كه فرمود :
وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ
يتيم هر گاه دورهء يتيميش پايان يابد ديگر از غنائم به او نمىدهند ، و ليكن ذوى القربى تا روز قيامت سهم آنها محفوظ است ، و غنى و فقير در آن سهيم هستند ، خداوند براى خود سهمى و براى رسولش نيز سهمى اختيار كرده است ، و براى ذوى القربى نيز مانند خود و رسولش سهمى برگزيده است .
و در غنائم و فىء نيز براى آنان سهمى معين كرده و در اطاعت خود و رسولش نيز ذوى القربى را شركت داده و فرموده :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ
و همچنين در آيه شريفه :
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا
ولايت خود را با رسولش و آل او قرين ساخته است ، همانطور كه در فىء و انفال با خود شريك و سهيم كرده است .
اما در آيه صدقات ، بيان ديگرى دارد در آن جا خداوند متعال فرموده :
إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ الْمَساكِينِ وَ الْعامِلِينَ عَلَيْها وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَ فِي الرِّقابِ وَ الْغارِمِينَ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ
.
مشاهده ميكنيد كه در اين آيه مباركه كه خداوند براى خود و رسول و ذوى القربى سهمى معين نكرده است ، زيرا خداوند خود و رسول و اهل بيتش را از گرفتن صدقه منزه نموده است ، زيرا صدقه بر آنها حرام است ، و چون صدقه از بابت كفاره پرداخت مىگردد و اهل بيت پاك هستند از اين رو گرفتن صدقه بر آنها حرام شده است .
اما آيه نهم خداوند متعال مىفرمايد :
فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ *
مقصود از اهل ذكر در اين آيه شريفه ما هستيم .
علماء گفتند : مقصود از اهل ذكر در اين جا يهود و نصارى ميباشند ، حضرت رضا عليه السلام فرمود : آيا ما مىتوانيم در صورتى كه آنان ما را به دين خود