( 1 ) آيه دوازدهم اين است كه خداوند فرمود :
وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها
خداوند متعال ما را به اين خصوصيت معرفى كرد و ساير مردم را از اين خصوصيت برخوردار نكرد .
حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله درب خانه على و فاطمه عليهما السلام مىآمد و آنها را براى نماز و حضور در مسجد آماده مىكرد و ميگفت : « الصلاة يرحمكم اللَّه » خداوند متعال هيچ يك از فرزندان پيغمبران را مانند ما گرامى نداشت .
احتجاج حضرت رضا با مامون
( 2 ) 8 - على بن محمد بن جهم گويد : يكى از روزها در مجلس مامون حاضر شدم و حضرت رضا ( ع ) نيز در آن جا بودند .
مأمون گفت : يا ابن رسول اللَّه شما ميگوئيد پيامبران معصوم هستند ، فرمود :
آرى گفت : پس معنى آيه شريفه
وَ عَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى
چيست ؟ .
فرمود : خداوند متعال به آدم عليه السلام فرمود :
اسْكُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَ كُلا مِنْها رَغَداً حَيْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ
.
خداوند متعال آنان را از خوردن درخت گندم بازداشت و فرمود : به آن درخت نزديك نگرديد ، شيطان آنها را وسوسه كرد و گفت : خداوند شما را از نزديك شدن به درخت نهى كرده نه از خوردن آن ، شما اگر از آن درخت ميل كنيد دو فرشته خواهيد شد و در بهشت جاودان خواهيد ماند ، و شيطان سوگند ياد كرد كه من شما را نصيحت ميكنم و قصد فريب شما را ندارم .
آدم و حواء نديده بودند تا آن روز كسى به دروغ قسم ياد كند و آنان در اثر اعتماد به سوگند او از آن درخت خوردند .
اين عمل آدم و فريب خوردن او قبل از اين بود كه وى به نبوت برسد ، و اين عملش گناه بزرگى نبود ، كه با ارتكاب آن سزاوار دوزخ باشد ، اين از گناهان