( 1 ) يعنى كسانى كه كتاب و حكمت را به آنان ارث داد و از اين جهت مورد حسد مردم قرار گرفتند و خداوند در اين باره فرمود :
أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ
تا آخر آيه كه مقصود اطاعت از برگزيدگان پاك مىباشد و مقصود از « ملك » هم در اين آيه شريفه اطاعت از آن مصطفين مىباشد .
علماء گفتند : آيا خداوند متعال « اصطفاء » را در قرآن تفسير كرده است :
امام رضا عليه السلام فرمود : خداوند در دوازده جاى قرآن بطور آشكار معنى و تفسير فرموده است .
اول در آيه شريفه
وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ
و رهطك المخلصين كه در قرائت ابى بن كعب و در مصحف عبد اللَّه بن مسعود چنين آمده بود ، و در هنگام جمعآورى قرآن به دستور عثمان به وسيله زيد بن ثابت به اين صورت درآمد ، و اين منزلت بزرگ و شرف و فضيلت عظيم را خداوند مخصوص آل پيغمبر فرمودند .
آيه دوم در بارهء اصطفاء اين است :
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً
در اين فضيلتها هست ، كه هيچ معاندى نميتواند آن را انكار كند ، زيرا در اين جا فضيلت بسيار روشن و آشكار است .
آيه سوم هنگامى است كه خداوند متعال خواست آل پاك پيغمبر را از ديگران تميز دهد ، از اين رو به آن حضرت امر كرد تا در مباهله با نصارى نجران بگويد :
تَعالَوْا : نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ
در اين هنگام حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله على و فاطمه و حسنين عليهم السلام را با خود برداشت و در مباهله حضور پيدا كرد .
پيغمبر اكرم در اين جا نفس خود را با آنان قرين هم قرار داد ميدانيد مقصودش از أنفسنا و أنفسكم چه بود ؟ علماء گفتند مقصود خودش بود .
امام رضا عليه السلام فرمود : اشتباه ميكنيد ، مقصودش على عليه السلام بود ، دليل بر اين سخن اينست كه فرمود : لينتهين بنو وليعة أو لأبعثن اليهم رجلا كنفسى