( 1 ) پيغمبر فرمود : خداوند متعال از شما طلا و نقره و يا ماكول و مشروب نخواسته است ، گفتند : پس در اين صورت قبول كرديم ، و ليكن اكثر آنها به گفته خود وفا نكردند .
بعد از آن حضرت رضا عليه السلام فرمود : پدرم از پدرش و او از پدرانش از امام حسين بن على روايت كرده كه مهاجرين و انصار خدمت حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله آمدند و گفتند : يا رسول اللَّه شما اكنون در مدينه هستيد و مردم با شما رفت و آمد دارند و گاهى براى شما مهمان ميرسد و نمايندگان قبائل از اطراف و اكناف براى شما ميرسند و شما به مخارجى احتياج داريد ، اينك اموال ما در اختيار شما است هر چه ميخواهيد برداريد و خرج كنيد .
در اين هنگام جبرئيل امين از طرف خداوند فرود آمد و گفت :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
اى مردم بعد از من خويشاوندان مرا اذيت نكنيد ، گروهى از مردم برخاستند و گفتند : وى از اين جهت گفته ما را قبول نكرد كه خويشاوندان خود را بر ما تحميل كند ، و اين سخن را از نزد خود ميگويد .
وقتى كه اين سخن بسيار ناروا از آنها شنيده شد اين آيه فرود آمد :
أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَلا تَمْلِكُونَ لِي مِنَ اللَّهِ شَيْئاً ، هُوَ أَعْلَمُ بِما تُفِيضُونَ فِيهِ كَفى بِهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
.
حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله فرستاد آن جماعت در مجلس شركت كردند ، سپس فرمود : مطلب تازهاى پيش آمده است ؟
گفتند : آرى يا رسول اللَّه بعضى از ما سخنان ناروائى گفتهاند و ما از گفتههاى آنها ناراحت شديم ، پيغمبر اكرم آيه را بر آنها تلاوت كردند و آنها سخت بگريه افتادند ، بعد از اين آيه نازل شد :
وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ وَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ
اما آيه هفتم خداوند متعال مىفرمايد :
إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً
معاندان پس از نزول اين آيه شريفه