از منزل رسول خدا بيرون مىشدند مزه حق و حقيقت را چشيده و بعنوان راهنما به اطراف و اكناف مىرفتند .
( 1 ) امام حسين عليه السلام گويد : از پدرم پرسيدم حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله چگونه با مردم سخن ميگفت ، و اخلاق و روش او در خارج چگونه بود ؟ .
فرمود : حضرت رسول جز در مواردى كه احتياج داشت سخن نميگفت ، و با مردم با محبت رفتار ميكرد و با سخنان خود موجبات الفت را فراهم ميساخت ، و هرگز مطلبى را كه موجب نفرت مردم باشد بر زبان جارى نميكرد .
حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله بزرگان عصر قوم و ملتى را گرامى ميداشت و همان شخص را بر آنان ولايت و حكومت ميداد .
نبى اكرم از مردم بيم داشت و از آنان خود را حفظ ميكرد ، بدون اينكه كسى را از اخلاق و كردار خود ناراضى كند ، و همواره از اصحاب خود احوالپرسى ميكرد و به مشكلات و ناراحتى آنان رسيدگى مينمود ، و از مردم ميپرسيد در ميان آنها چه ميگذرد و حالات آنان چه گونه است .
پيغمبر اكرم خوبيها را تحسين ميكرد و تقويت مينمود ، و زشتيها را زشت ميشمرد و آن را خوار ميداشت ، در كارهاى خود همواره معتدل و اختلاف در كردار و رفتارش مشاهده نميشد ، از كارها هرگز غفلت نداشت تا ديگران به وى تا سى كرده غفلت نكنند و يا از كارها خسته گردند .
هرگز از حق تجاوز نميكرد ، و در انجام آن كوتاهى نداشت .
بهترين مردم را بر مردم حكومت ميداد ، بهترين فرد در نزد او كسى بود كه بيشتر به درد مسلمانان مىخورد ، و كسانى در نزد او مقام و منزلت داشتند كه با مردم با نيكوترين روش مواساة و همكارى داشته باشند .
اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 312
مساهمون: عزيز الله عطاردى
ص٣١٢