( 1 ) فرمود : از پدرم پرسيدم حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله در مجلس خود با مردم چگونه رفتار ميكرد ؟ .
فرمود : پيغمبر اكرم هر گاه ميخواست جلوس كند و يا از جاى خود حركت كند خداوند را ياد ميكرد ، و در اماكن خاصى قصد توطن نميكرد و مردم را از توطن در آنها نهى ميكرد ، و هر گاه ميخواست با گروهى بنشيند در آخر مجلس جلوس ميكرد ، و مردم را امر ميكرد در مجالس خود چنين كنند .
حضرت رسول به هر يك از همنشينانش حق ميداد ، تا كسى خيال نكند كه يكى از همنشينان بر او ترجيح دارد ، و يا مقام يكى از آنها از آن بالاتر است ، با هر كس هم صحبت ميشد او را ترك نميگفت ، تا هم صحبتش او را ترك كند و از وى جدا شود .
هر كس از او حاجتى ميخواست حاجتش روا ميشد و يا با زبان شيرين راضى برميگشت ، مردم خلق او را فرا گرفتند و او براى آنها به منزله پدرى مهربان درآمد ، و در نزد او از حقوق مساوى بهرهمند شدند .
مجلس حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله از حياء و شرم و راستى و درستى و امانت و درستكارى شاخص بود ، در مجلس او فرياد كسى بلند نميشد و احترام كسى از بين نميرفت و از لغزش احدى گفتگو بميان نمىآمد .
آنها همواره متعادل و با همديگر دوست و متصل بودند و با تقوى و فضيلت با هم عمل ميكردند .
اصحاب آن حضرت متواضع بودند ، بزرگان را احترام كرده و كوچكها را مورد نوازش قرار ميدادند ، اشخاص نيازمند را بر خود مقدم داشته و احترام اشخاص غريب را نموده و حفظ الغيب ميكردند .
اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 313
مساهمون: عزيز الله عطاردى
ص٣١٣