و او را در حال سجده ديدم و گفتم : به خدا سوگند او را نمىكشم كه بهتر از من او را در امان داشته است . » بازگشتم و گفتم : « او را در حال سجده ديدم . » پيامبر فرمود : « بنشين كه تو نيز مرد اين كار نيستى . اى على برخيز همانا تو كشندهء او هستى اگر وى را يافتى به قتل آور كه اگر او را بكشى ميان امت من تا ابد اختلاف نخواهد بود . » على مىگويد : « شمشير را ستاندم و به مسجد در آمدم ولى او را نديدم . » به نزد پيامبر بازگشتم و گفتم كه او را نديدم . فرمود : « اى ابو الحسن ، امت موسى هفتاد و يك فرقه شدند كه يك فرقه رستگار و ديگران در آتشند . امت عيسى هفتاد و دو گروه شدند كه يكى نجات مىيابد و ديگران هلاك مىشوند و به زودى امت من هفتاد و سه فرقه خواهند شد كه يك فرقه رستگار و ديگران در آتش خواهند بود . » من ( على ) گفتم : « اى رسول خدا كدام گروه نجات مىيابند ؟ فرمود : كسانى كه به عقايد تو و يارانت دست يازند و چنگ زنند . » خداوند در اين باب آيه « ثانى عطفه » « 1 » را نازل كرد . گفته شده است اين شخص نخستين گرونده بدعتها و گمراهيهاست كه آشكار مىشود .
ابن عباس مىگويد : « به خدا سوگند جز امير المؤمنين ، كسى قاتل آن مرد نبود كه در جنگ صفين او را كشت . « 2 » سپس گفت : آن مرد در دنيا خوارى كشته شدن را چشيد و در قيامت عذاب آتش را خواهد يافت زيرا با على بن ابو طالب به نبرد برخاسته بود . »
هامش
( 1 ) . حج : 9 .
( 2 ) . روايت در مسند ، ج 3 ، ص 15 ، از ابو سعيد ، العقد الفريد ابن عبد ربه ، ج 1 ، ص 305 ، الاصابه ابن حجر ، ج 1 ، ص 484 ، آمده است ، ولى در حديث مصنف ( علّامه حلى ) و احمد آمده است كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله هر يك از سه تن ( ابو بكر ، عمر ، امير المؤمنين عليه السّلام ) را مستقلا به كشتن آن مرد فرمود .
و در حديث ابن عبد ربه و ابن حجر آمده است كه پيامبر پرسيد : چه كسى از شما او را مىكشد ؟ ابن حجر مىگويد : حكايت « ذى الثديه » براستى طريقههاى بسيارى دارد كه محمّد بن قدامه آنها را در كتاب خوارج گرد آورده است . . . و به اين جهت مىگويم كه محمّد بن قدامه براى قضيه نخست دو شاهد داشته است ، يكى از مرسل الحسن كه شبيه اين قصه را نقل مىكند و ديگرى از طريق مسلمه بن بكره از پدرش از محمّد بن قدامه كه حاكم آن را در مستدرك بيان كرده و نام مرد را در آن دو طريقه نياورده است .