« بنى المصطلق » امير المؤمنين مالك و پسر او را به قتل رساند و جويريه دختر حارث را اسير كرد كه پيامبر با او ازدواج نمود . « 1 »
در پيكار « خيبر » ، على پيروز ميدان بود . مرحب را كشت و سپاه يهود به مرگ او گريختند و دروازه دژ را بستند . امام دروازه را از جاى كند و آن را بر خندق افكند تا مسلمانان گذشتند و قلعه را گشودند و غنيمتها ستدند . هفتاد مرد از جنباندن و برگرفتن درب ناتوان بودند و او - سلام بر او باد - گفت : « به خدا سوگند دروازه خيبر را نه به نيروى تن كه به توان يزدانى بركندم » « 2 » در جنگ « فتح » امير المؤمنين حويرث بن نقيذ بن وهب بن عبد بن قصى را كه آزار دهنده پيامبر و قاتل گروهى بود ، به هلاكت رساند و پيروز گشت . « 3 »
در جنگ « حنين » پيامبر در حمايت سپاه فراوانى قرار داشت و جنگجويان مسلمان ده هزار نفر بودند . ابو بكر با ديدن آنها گفت : در اين نبرد ما از گروه اندكى شكست نخواهيم خورد . در آن جنگ همه مسلمانان گريختند و پيامبر با نه تن از بنى هاشم بر جا ماند . خداوند اين آيه را نازل كرد : « و بازگشتيد و به دشمن پشت كرديد . آنگاه خدا آرامش خويش را بر پيامبرش و مؤمنان نازل كرد . » « 4 » مراد از مؤمنان ، على و كسانى است كه با او پايدارى كردند . على در برابر پيامبر شمشير مىزد ، عباس و فضل از راست و چپ مىجنگيدند ، ابو سفيان بن حارث زين اسب پيامبر را نگهداشته بود ، نوفل و ربيعه فرزندان حارث و عبد اللَّه بن زبير بن عبد المطلب و عتبه
هامش
( 1 ) . السيره الحلبيه ، ج 2 ، ص 280 ، تاريخ الخميس ، ج 1 ، ص 474 ، ماجرا در ارشاد و بحار الانوار ( ج 20 ، ص 289 ) نيز آمده است .
( 2 ) . السيره الحلبيه ، ج 3 ، ص 37 و در حاشيه آن سيره زينى دحلان ، ج 2 ، ص 201 ، مسند احمد ، ج 6 ، ص 8 ، شرح نهج البلاغه ، ج 1 ، ص 4 .
( 3 ) . تاريخ الكامل ، ج 2 ، ص 169 ، تاريخ الخميس ، ج 2 ، ص 92 .
( 4 ) . توبه : 26 .