دهد . حوارى حوارى ايشان است و ذو الشهادتين از آن رو چنين لقب يافته كه به حقّانيت آنها شهادت داده است . هر چيزى در آنها ، براى آنها و از آنهاست . پيامبر خدا خاندان خود را چنين معرفى كرد : همانا من دو جانشين در ميان شما بر جا مىنهم : كتاب خداوند كه طنابى است از آسمان بر زمين كشيده و خاندان و اهل بيتم .
لطيف خيبر مرا آگاه ساخت كه اين دو از يك ديگر جدا نخواهند شد تا با من در كنار حوض ديدار كنند . »
اگر خاندان پيامبر چون ديگران بودند هنگامى كه عمر براى پيوند ازدواج با خاندان على عليه السّلام تقاضا داده بود ، نمىگفت : از پيامبر شنيدم كه مىفرمود : هر سبب و نسبى جز سبب و نسب من در قيامت گسسته خواهد شد .
اما در باب على عليه السّلام اگر مىخواستيم روزگار فرخنده ، مقامات بلند و فضيلتهاى والاى او را باز گوييم بايد دهانى به پهناى فلك مىداشتيم . نژاده و بزرگزاده ، مهتر از سپهر گردان ؛ به كردار تناور ، به گفتار شگفتآور ، به دانش بىپايان . دريادل و گشاده زبان ، خلقى نيكو چون تبار و هر خوبىاش بر ديگرى گواه « 1 » .
2 . همسر و فرزندان امير مؤمنان
: فاطمه ، سرور زنان جهان ، همسر على بود . ابن عباس مىگويد : « شبى كه فاطمه را به خانه على مىبردند ، پيامبر در برابر فاطمه ، جبرئيل و ميكائيل از راست و چپ و هفتاد هزار فرشته از پشت سر فاطمه حركت مىكردند و خداوند را تا سپيده دم تسبيح و تقديس مىنمودند » « 2 » اى خردمند ! بنگر كه جمهور چگونه اين روايات را بيان داشتند و در عين حال بر
هامش
( 1 ) . فضل بن روزبهان در « ابطال نهج الحق » مىگويد : آنچه جاحظ بيان كرده ، صواب و صحيح است . سخنان ابن ابى الحديد نيز همانند گفتار جاحظ است . ابن ابى الحديد در شرح كلام امام : « هيچ كس از اين امت با آل محمّد سنجيده نمىشود » به تفصيل سخن رانده است . ( شرح نهج البلاغه ، ج 1 ، ص 45 ) .
( 2 ) . تاريخ بغداد ، ج 5 ، ص 7 ، ذخاير العقبى ، ص 32 ، ينابيع المودة ، ص 197 ، لسان الميزان ، ج 2 ، ص 74 .