و معتب فرزندان ابو لهب ، پشت سر پيامبر بودند . امير المؤمنين فرمانده سپاه دشمن و گروه فراوانى از جنگاوران را به قتل رساند ، مشركان گريختند و جمعى به دست مسلمانان اسير گشتند . « 1 »
امير المؤمنين در همه جنگها و نبرد با ناكثين و قاسطين و مارقين حضور داشت . « 2 »
ابو بكر انبارى در امالى خود روايت كرده است : « على عليه السّلام با عمر در مسجد نشسته بود و مردم نزد آنها حضور داشتند شخصى برخاست و در ستايش عمر مبالغه كرد . و سخن را به گزاف و بزرگ شمردن عمر رساند . عمر گفت : براى مردى چون اين ( على عليه السّلام ) شايسته است كه چنين افتخار كند . به خدا سوگند اگر شمشير او نبود اسلام بر پا نمىگشت و اين دليرى افزون بر صفات ديگر اوست ، آگاهترين امت به قضاوت ، پيشتازترين آنها به اسلام و شريفترين ايشان است .
آن مرد پرسيد : اى . امير مؤمنان پس چه چيز او را از خليفه شدن او باز داشت ؟
عمر پاسخ داد : جوان بود و دوستدار فرزندان عبد المطلب . » « 3 »
حضرت على عليه السّلام سورهء برائت را به مكه برد و پيش از آن ابو بكر به فرمان پيامبر اين كار را به عهده گرفته بود كه جبرئيل بر پيامبر نازل شد و گفت : خدايت سلام مىرساند و مىفرمايد : جز تو يا كسى از تو ديگرى نبايد حامل آن سوره باشد . « 4 »
اين واقعه به تنهائى در شرف على و بلندى پايگاه او ، به چندين مرتبه ، بر آن كس كه شايستگى ابلاغ سوره را نداشته و در اين مهم به او اعتماد نمىشده ، بسنده است .
هامش
( 1 ) . تاريخ اليعقوبى ، ج 2 ، ص 25 ، السيره الحلبيه ، ج 3 ، ص 109 ، تفسير الخازن ، ج 2 ، ص 225 .
( 2 ) . « ناكثين » ( پيمانشكنان ) فتنه انگيزان جمل بودند ، طلحه ، زبير ، عايشه و پيروان آنها ، قاسطين ( ستمگران ) ، معاويه و مزدورانش و مارقين و خوارج نهروان .
( 3 ) . روايت را ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه ، ج 3 ، ص 115 ، آورده است .
( 4 ) . برخى از مآخذ بيشتر گفته آمد نيز : التفسير الكبير ، ج 15 ، ص 218 ، تفسير الخازن ، ج 2 ، ص 215 ، ذخاير العقبى ، ص 69 ، الفصول المهمه ، ص 22 ، احكام القرآن جصاص ، ج 3 ، ص 77 .