4 . آيه مودّت
: « بگو بر اين رسالت مزدى جز دوست داشتن خويشاوندان نمىخواهم . » « 1 »
جمهور در صحيحين و احمد بن حنبل در مسند خود و ثعلبى در تفسيرش از ابن عباس روايت كردهاند كه چون اين آيه فرود آمد ، پرسيدند : « اى پيامبر خدا نزديكان تو كه دوستى آنها بر ما واجب است كيانند ؟
فرمود : على ، فاطمه ، حسن و حسين ( سلام بر ايشان ) » « 2 » وجوب دوستى مستلزم وجوب اطاعت است . « 3 »
هامش
( 1 ) . شورى : 23 .
( 2 ) . آمدن آيه مودّت در فضيلت و برترى اهل بيت ، چيزى است كه هيچ كس در آن ترديد ندارد مگر آهنگ سرپيچى از حق را داشته باشد . روايات در اين باب به تواتر در كتابهاى معتبر سنيان نقل شده ، بنگريد به :
الدر المنثور ج 6 ، ص 7 ، تفسير طبرى ، ج 25 ، ص 14 و 15 ، مستدرك الحاكم ، ج 2 ، ص 444 ، از صحيحين ، مسند احمد ج 1 ، ص 199 ، ينابيع المودة از مسند احمد و جز آن ص 15 ، الصواعق المحرقه ص 11 و 102 و ذخاير العقبى ص 25 .
( 3 ) . پاداش رسالت پيامبر در آيات بسيارى آمده است . در برخى از آنها پاداش رسالت از عهده مردم برداشته شده و خداوند خود را پاداش دهنده معرفى كرده است : « و تو در مقابل پيامبريت از آنها مزدى نمىطلبى و اين كتاب جز اندرزى براى مردم جهان نيست . » يوسف ، 104 ، « بگو : در مقابل آن هيچ پاداشى از شما نمىطلبم ، اين كتاب جز اندرزى براى مردم جهان نيست . » انعام ، 90 ، « بگو : من از شما مزدى نمىطلبم و نيستم از آنان كه به دروغ چيزى بر خود مىبندند . » ص ، 86 . اين آيات مىنمايد كه پيامبر مردم را به پاداش كه خود از آن بهرهمند شود مكلف نكرده است .
برخى ديگر از آيات مردم را موظف به دادن پاداشى جز آنچه در آيات گذشته نفى شد ، مىداند : « بگو : بر اين رسالت مزدى جز دوست داشتن خويشاوندان نمىخواهم . » شورى ، 23 .
« بگو : هر مزدى كه از شما طلبيدهام از آن خودتان باد . » سبأ ، 47 .
« بگو : من از شما هيچ مزدى نمىطلبم و اين رسالت بدان مىگزارم تا هر كه خواهد به سوى پروردگارش راهى بيابد » فرقان ، 57 .
اين آيات مىنمايد كه پاداش خواسته شده از مردم به خود ايشان باز مىگردد و در دين و دنيايشان از آن سود مىبرند . دوستى اهل بيت پيامبر شناخت فضيلت ايشان است كه خدا واجب گردانده كه دوستى و مهرورزى به اندازهء شناخت فضيلت است . فرمانبردارى از آنها طريق خداوند و راه رسيدن به بهشت مىباشد .