مفسران اجماع كردهاند و جمهور چون احمد بن حنبل و ديگران روايت نمودهاند كه اين آيه در حق پيامبر ، على ، فاطمه ، حسن و حسين - درود خدا بر جملگى آنها - نازل شده است .
ابو عبد اللَّه محمّد بن عمران مرزبانى از ابو حمراء روايت كرده كه گفت : « نه يا ده ماه در خدمت پيامبر بودم و او هر صبحگاه از خانه بيرون مىآمد و به همراهى من بر در سراى على عليه السّلام مىرفت و حلقه در را مىگرفت و مىفرمود : سلام و رحمت و بركات خدا بر شما باد . على ، فاطمه ، حسن و حسين پاسخ مىگفتند : سلام و رحمت و بركات خدا بر تو باد اى رسول خدا . سپس پيامبر مىفرمود : رحمت خدا بر شما باد ، گاه نماز است و قرائت مىفرمود : « اى اهل بيت ، خدا مىخواهد پليدى را از شما دور كند و شما را پاك دارد . » آنگاه به محل نماز خود مىرفت . » « 1 »
دروغ از ناپاكيهاست و ترديدى نيست كه امير المؤمنين خلافت را براى خود ادعا كرد ، پس در دعوى خويش صادق است .
هامش
قرار گرفتن آيه در ميان آيات مربوط به همسران پيامبر ، از باب استطراد و اعتراض است كه از ويژگيهاى سخن رسا و از اسلوبهاى قرآن است . بايد در قرآن تأمل كرد كه نگرش در آن روشنى ديده و پاكى انديشه است .
2 . آيه بر عصمت پنج تن دلالت مىكند و نمىتواند مربوط به زنان پيامبر باشد . آيه با ادات حصر « انما » آغاز شده و اراده خداوند به تطهير و پاك گردانيدن تعلق يافته و چون اين اراده به فعل حق متحقق مىشود پس ارادهء تكوينى است . آنچه پاك مىشود و متعلق تطهير است « پليدى » ( رجس ) مىباشد كه با الف و لام جنس آمده ، بر اين اساس سخن خدا ، نفى ماهيت رجس به صورت عام استيعابى مجموعى از اهل بيت مذكور در آيه را بيان مىدارد . معنى رجس آن گونه كه در النهايه ابن اثير و كتب ديگر و كار بست قرآنى آن هويدا است ، هر چيزى است كه سبب نقص در روح و پريشانى انديشه شود . پس گناه ، سهو ، خطا و فراموشى نيز از رجسند ( كه به پارسى پليدى ناميده مىشود ) . بدينسان آيه مذكور از دلايل عصمت است و با آيات مربوط به ( خطاى ) مادران مؤمنان منافات دارد .
( 1 ) . شواهد التنزيل : ج 2 ، ص 47 .