5 . آياتى كه در آنها بندگان را در كارهايشان مختار نهاده و اعمال آنها را به مشيت خودشان نسبت داده است :
« هر كه بخواهد ايمان بياورد و هر كه بخواهد كافر شود . » « 1 » ، « هر چه مىخواهيد انجام دهيد . » « 2 » ، « خدا و پيامبرش اعمال شما را خواهند ديد . » « 3 » ، « براى هر يك از شما كه خواهد پيش افتد يا از پى رود . » « 4 » ، « هر كه خواهد از آن پند گيرد . » « 5 » ، « هر كس خواهد راهى به سوى پروردگارش آغاز كند . » « 6 » و « هر كه خواهد به سوى پروردگارش باز گردد . » « 7 »
پروردگار انديشه و گفتار كسى را كه عمل را از خود نفى كرده و به خدا نسبت داده بىاعتبار مىسازد :
« مشركان خواهند گفت : اگر خدا مىخواست ما و پدرانمان مشرك نمىشديم . » « 8 » ،
« و گفتند اگر خداى رحمان مىخواست ما فرشتگان را نمىپرستيديم . » « 9 »
6 . آياتى كه در آنها بندگان را به اعمال خير و شتاب در آنها پيش از فرا رسيدن مرگ ، فرمان داده است :
« بر يك ديگر پيشى گيريد براى آمرزش پروردگار خويش . » « 10 » و « دعوتكننده به سوى خدا را پاسخ گوييد و به او ايمان آوريد . » « 11 » ، « خدا و پيامبر او را اجابت كنيد . » « 12 » ،
هامش
( 1 ) . كهف : 29 .
( 2 ) . فصلت : 40 .
( 3 ) . توبه : 105 .
( 4 ) . مدثر : 37 .
( 5 ) . عبس : 12 .
( 6 ) . مزمل : 19 .
( 7 ) . نباء : 39 .
( 8 ) . انعام : 148 .
( 9 ) . زخرف : 20 .
( 10 ) . آل عمران : 133 .
( 11 ) . احقاف : 31 .
( 12 ) . انفال : 24 .