پيغمبر ( ص ) فرمود : دست و پايشان را بريده ، چشمشان را بيرون آورند و در حرّه ( سنگستان سياه ) افكنده شوند . آنها آب مىخواستند و كسى به آنها آب نمىداد . اوزاعى گويد : همچنان بودند تا مردند . ابن ابى عوانه گويد : از آنان دو تن را به دار كشيدند ، دو تن را كور كردند و دو تا را دست و پا بريدند . اگر اين روايت ثابت باشد ، مجازات توزيع شده بوده ؛ يعنى همهء مجازاتها بر تك تك آنها وارد نشده است . بعضى و از جمله ابن الجوزى گفتهاند : اين مجازاتها از باب قصاص بوده است .
( 1 ) در الصحيح از أبو قلابه نقل شده كه آن اشخاص ، سرقت و قتل كردند ، بعد از ايمان كافر شدند و با خدا و رسول ( ص ) از سر جنگ درآمدند . مسلم از انس روايت مىكند ، از آن جهت چشم آن تبهكاران را بيرون آوردند كه آنها چشم چوپانها را در آورده بودند . و نيز گفتهاند : از آن جهت با تشنگى مجازاتشان كردند كه نعمت شير نوشيدن و شفا يافتن را كفران كرده بودند و پيغمبر ( ص ) بر كسى كه خانوادهء او را تشنه بگذارد ، نفرين تشنگى كرد و آن شب براى خانوادهء پيغمبر ( ص ) از گله شير نرسيد . « 1 »
از عبد الله بن عمر روايت است كه دزدى را نزد پيغمبر ( ص ) آوردند ، فرمود دستش را بريدند . هوا بسيار سرد ، و آن دزد غريب بود . مردى به نام فاتك ، خيمهاى براى دزد مجازات شده برپا كرد و آتش افروخت . به پيغمبر ( ص ) خبر دادند ، فرمود : خدايا فاتك را بيامرز ، بنده آسيبديده تو را پناه داد .
خفاجى در شرح الشفاء ، از قول عتبى آورده است كه مناسبت ميان « نور و هدايت » با « حديد » آن است كه خداوند عاقلان صاحب بصيرت را با كتاب ارشاد مىفرمايد ، و جاهلان را با قهر و ارهاب نيزه و شمشير به راه مىآرد ، تا هم خاصه هم عامه به ضبط آيند .
( 2 )
مأمور نگهدارى اسيران
در الاصابه ، از اسلم ( بن بحره ) انصارى روايت است كه پيغمبر ( ص ) وى را بر اسيران بنو قريظه گماشت . در همان كتاب آمده كه بديل بن ورقاء را به حبس اسيران و نگهدارى اموال در جعرانه مأمور فرمود . گفتهاند اين حديث حسن است . « 2 » در روايتى ديگر از همان كتاب آمده است كه اسلم مأمور شد عورت اسيران را نگاه كند . هرگاه پسرى از زهارش موى برآمده بود ، گردن بزند . اين روايت را طبرانى با واسطه از هشام نقل كرده است . در طبقات
هامش
( 1 ) . ر . ك : ابن حجر عسقلانى ، فتح البارى .
( 2 ) . همو ، الاصابه ، ج 1 ، ص 146 .