وجههاى در حبشه داشتند كه با رفتن مهاجران اين وجهه كه براى تجارت و امنيت تجارى آنان سودمند بود ، خدشهدار مىشد و البته شد .
بنابراين قريش مصمم شدند هيئتى مركب از عمرو بن عاص و عبد اللّه بن ربيعه « 1 » به دربار نجاشى بفرستند تا مهاجران مسلمان را به مكه بازگردانند . كمترين نتيجهء اقدامات آنان ، بدبين كردن رجال حبشه به تازه مسلمانان بود كه بسا در آنجا نيز به نشر دين خود مىپرداختند . به همين دليل ، مقدار فراوانى سوغات و هديه از جمله پوست براى تقديم به اطرافيان نجاشى و راضى كردن آنان براى بردن مسلمانان از نزد نجاشى فراهم كردند . اين اطرافيان مىتوانستند در راضى كردن شاه هم موفق باشند .
سوغات ويژهاى هم كه عبارت از يك رأس اسب و يك دست پيراهن ابريشمى براى نجاشى بود ، آماده ساختند . برنامهء چاپلوسى و شگرد سياسى نيز به آنان توصيه شد و در نهايت به اين نتيجه رسيدند كه اگر از راه سياسى نتوانستند جعفر و يارانش را به مكه بازگردانند ، جعفر را در آنجا به قتل برسانند .
انتخاب عمرو بن عاص براى رفتن به حبشه ، به دليل شهرت او به زيركى و شدّت دشمنى او و پدرش با پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم بود . او را به حبشه فرستادند تا نجاشى را نسبت به دين اسلام بد بين كند و مهاجران را از كشورش اخراج نمايد .
عمرو بن عاص ، نمايندهء قريش در حبشه
زمانى كه قرار شد عمرو عاص در رأس هيئتى براى بازگرداندن جعفر بن ابى طالب عليه السّلام و ديگر ياران مهاجرش به حبشه برود ، غرور و نخوت عجيبى سراسر وجود وى را فرا گرفت . وى اين زمان فردى جوان و مشهور به زيركى بود و تصورش بر آن بود كه
هامش
( 1 ) . ابن اسحاق عبد اللّه بن ربيعه را همراه عمرو بن عاص دانسته اما بنا به برخى نقلها عمارة بن وليد با او رفته است : بنگريد : سبل الهدى : 2 / 394