نجاشى بر آن فرمانروايى داشت و بيشتر مردم حبشه پيرو آيين مسيح عليه السّلام بودند .
پارهاى از بوميان حبشه ، عربهايى بودند كه در روزگاران پيشين از جنوب جزيرة العرب به آنجا كوچ كرده و مقيم شده بودند . عكس آن هم صادق بود . كسانى از حبشيان هم به مرور به اين سوى آمده در نواحى مختلف جزيرة العرب سكونت گزيده بودند . محتمل است كسانى كه رنگ پوستشان سياه بوده ، مهاجران افريقا به اين سوى باشند . كسانى نيز به عنوان برده آورده مىشدند كه بسا بلال حبشى از آن دسته بوده است .
از سوى ديگر ، قريشيان از دير باز با حبشيان ارتباط تجارى داشتند ، به آن سرزمين رفت و آمد مىكردند و با مردم آن ديار مأنوس بودند . مورّخان نوشتهاند : سرزمين حبشه محلّ تجارت قريش و مسكن تجّار آنان بود ، در آن ديار رزق خود را به آسانى در مىيافتند و آنجا را محل امن و براى داد و ستد نيكو يافته بودند و بنابر اين روابط استوارى با مردم و امراى آن ناحيه داشتند .
حبشه يكى از مناطقى است كه قريش با آن آشنايى داشته و به احتمال روابط تجارى داشتهاند ، شايد از آن روى كه حبشه گرمسير بود قريش زمستانها براى تجارت به آن سو سفر مىكردند . در جاى ديگر اشاره كرديم كه هاشم نخستين كسى بود كه سفر تجارى زمستان را به كشور حبشه بنيان گذاشت .
هجرت مسلمانان به حبشه
رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم اوّل بعثت ، سه سال به آرامى دين اسلام را تبليغ كرد و پس از آن به فرمان خداوند دعوت خود را عمومى و آشكار نمود . از اين به بعد بود كه انتقاد و عيبجويى از بتها و بتپرستان و شكنجه و آزار قريش نسبت به تازه مسلمانان شروع شد . اين وضعيت در سال پنجم بعثت بسيار شدّت يافت ، به حدّى كه تحمّل آن