پيشگفتار [ از محقق ]
« فضائل » نگارى در فرهنگ اسلام ، وثبت فضائل فضيلت داران ، پيشينه كهنى داشته ، وبه صدر اسلام باز مىگردد ، بدينگونه كه بخشي از روايات نقل شده از پيامبر صلّى اللّه عليه وآله ، درباره برخى از صحابه است كه به فضائل آنان پرداخته ، ودر مناسبتهاى گوناگون از آنان ياد فرموده است ، بخش مهمّ اين فضائل در محدوده سبق در اسلام وايمان ، هجرت ، جنگ با كفّار ، بذل جان ومال وعزيزان در راه گسترش اسلام ، وجز اينها مىباشد . در اين ميان خاندان پيامبر صلّى اللّه عليه وآله بيشترين حجم فضائل را به خود اختصاص دادهاند ، واز ميان آنان علىّ بن أبي طالب عليه السّلام است كه به اتّفاق تمامى مؤرّخين ومحدّثين وسيرهنگاران وفضائلنويسان ، بيشترين نوع فضيلت را دارا بوده ، ويا كسب كرده است ، واز اين جهت پس از رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله دوّمين فردى است كه جامع فضائل متنوّع بوده ، وكسى بر اين دو تن سبقت نگرفته است ، تا بدانجا كه أحمد بن حنبل امام حنبليان ، وأهل حديث مىگويد : فضائل علي بن أبي طالب جهان را پر كرده است ( - ملأ الخافقين ) . حوادث ورخدادهاى پس از فوت رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله ، همچون