امّت مانند مثل خضر عليه السّلام است و همچو مثل ذى القرنين است ، به خدا قسم ! كه هرآينه البتّه البتّه غايب خواهد شد غايب شدنى كه رستگارى نيابد از هالك بودن در آن غايب بودن ، مگر آن كسى كه خداى تعالى ثابت دارد او را به قائل بودن به امامت او و توفيق دهد خداوند عالميان آن كس را به دعا كردن و تعجيل فرج او را از حقّ تعالى در خواستن .
احمد بن اسحاق گفت : گفتم : اى مولاى من ! آيا علامتى و نشانى هست كه به آن دلم آرام گيرد ؟
در آن زمان حضرت خاتم الأوصياء عليه السّلام به سخن درآمده به زبان عربى فصيح فرمود كه : منم بقيّة اللّه در زمين و انتقامكشنده از دشمنان حضرت ربّ العالمين ، پس مطلب اثر و نشان بعد از معاينه و روبرو ديدن .
احمد بن اسحاق گفت : بيرون آمدم شادمان و فرحناك و روز ديگر به خدمت آن حضرت رفتم ، و گفتم : اى فرزند رسول خدا ! عظيم شد خوشحالى و شادمانى من به سبب آنچه منّت گذاشتى بر من به آن ( يعنى : نمودن حضرت صاحب الزمان ) ، پس بيان فرماى كه سنّتى كه جارى است در آن حضرت از خضر و ذى القرنين چيست ؟
امام عليه السّلام فرمود : كه آن سنّت جاريه درازى غايب بودن است ، اى احمد ! .
پس گفتم كه : اى فرزند رسول خدا ! غايب بودن او به طول خواهد كشيد ؟
آن حضرت فرمود كه : بلى ، به خدا قسم ! تا به مرتبهاى كه برگردند از اين امر بيشتر قائلين به اين امر ، و باقى نماند بر اين امر الّا آن كسى كه فراگرفته است خدا عهد از او به دوستى ما ، و نوشته است در دل او ايمان ، و تأييد نموده است او را به روحى از جانب خود ، اى احمد ! اين امرى است از جانب خدا - جلّت عظمته - ، و سرّى است از سرّ خدا ، و غيبى است از غيب خدا ، پس بگير آن چيزى را كه آوردم از براى تو ، و پنهاندار آن را ، و از شكركنندگان باش ، تا فرداى قيامت با ما باشى در اعلى مرتبه از
كفاية المهتدي في معرفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 575
مساهمون: مير لوحى
ص٥٧٥