حسن بن على ، بعد از او پسر او قائم به حقّ ، مهدى امّت من ، آنكه پر كند زمين را از عدل و داد ، همچنان كه پر شده باشد از جور و ظلم ، اى جابر ! ايشان خليفههاى من و اوصياى من و اولاد و عترت منند ، هر كه اطاعت نمايد ايشان را ، مرا اطاعت نموده ، و هر كه نافرمانى ايشان نمايد ، حكم آن دارد كه نافرمانى من كرده ، و به من عاصى شده ، و هر كه انكار كند ايشان را ، يا انكار نمايد يكى از ايشان را ، به تحقيق كه انكار من كرده ، به سبب ايشان نگاه مىدارد خداى تعالى آسمان را كه واقع نشود و نيفتد بر زمين ، مگر به اذن او ، و همچنين به سبب ايشان نگه مىدارد زمين را از آنكه بجنباند اهلش را .
اين حديث را شيخ ابو محمّد بن شاذان - عليه الرحمة - به سند صحيح از حضرت امام جعفر روايت كرده ، و از جمله نصوص اللّه بر امامت ائمّه اثنى عشر عليهم السّلام شمرده
فايدة جليلة :
از آخر اين حديث مستفاد مىگردد كه در اين زمان آسمان به سبب وجود فايض الجود حضرت صاحب الزمان عليه السّلام برپاست ، و زمين به بركت آن حضرت ثابت و قائم و برجاست ، و اگر يكى از ناصبيان در اين معنى با اهل حق از در مناقشه درآيد ، و با طايفهء ناجيه مكابره نمايد ، با چندين حديث كه در كتب معتبرهء اهل خلاف ثبت است و از طرق ايشان مروى است چه خواهد كرد ؟ كه از همهء آن احاديث مستفاد مىشود كه بقاى اين جهان بازبسته است به بقاى حضرت صاحب الزمان - عليه صلوات اللّه الملك المنّان - بعضى از آن ، بعد از اين در اواخر اين اربعين مذكور گردد ان شاء اللّه تعالى . و السّلام على من اتّبع الهدى .