رسول اللّه ! و من الائمّة من ولد على بن ابى طالب ؟ قال : الحسن و الحسين سيّدا شباب أهل الجنّة ، ثمّ سيّد العابدين فى زمانه علىّ بن الحسين ، ثمّ الباقر محمّد بن على ، و ستدركه يا جابر ! ، فإذا أدركته فأقرئه منّى السّلام ، ثمّ الصّادق جعفر بن محمّد ، ثمّ الكاظم موسى بن جعفر ، ثمّ الرّضا على بن موسى ، ثمّ التقى محمّد بن على ، ثمّ النقى على بن محمّد ، ثمّ الزّكى الحسن بن على ، ثمّ ابنه القائم بالحق ، مهدىّ امّتى ، الّذى يملأ الأرض قسطا و عدلا ، كما ملئت جورا و ظلما ، هؤلاء يا جابر ! خلفائى و اوصيائى و اولادى و عترتى ، من اطاعهم فقد اطاعنى ، و من عصاهم فقد عصانى ، و من أنكر واحدا منهم فقد أنكرنى ، بهم يمسك اللّه السماء أن تقع على الأرض إلّا بإذنه ، و بهم يحفظ اللّه الأرض أن تميد بأهلها .
ترجمهء [ حديث سوّم ] :
به سند مذكور ابن بابويه رحمه اللّه از حضرت ابى عبد اللّه جعفر بن محمّد الصّادق عليهما السّلام روايت كرده و آن حضرت از آباى كرام خود عليهم السّلام نقل فرموده از حضرت رسالت پناه - عليهم صلوات اللّه - و آن جناب از جبرئيل عليه السّلام و جبرئيل عليه السّلام از حضرت ربّ العزّة - جلّ جلاله - كه حضرت ملك ودود خداوند عالميان فرمود : هر كس كه گواهى دهد كه نيست خدايى الّا من كه يگانه و واحدم ، و محمّد بنده و رسول من است ، و على بن ابى طالب خليفهء من است ، و امامان از فرزندان على بن ابى طالب حجّتهاى منند ، داخل مىسازم او را به رحمت خود در بهشت ، و نجات مىدهم او را از آتش دوزخ به عفو خود ، و مباح مىگردانم بر او جوارى « 1 » و حوريان بهشتى را ، و واجب مىسازم از براى او كرامت خود را ، و تمام مىگردانم بر او نعمت خود را ، و
هامش
( 1 ) . در اينجا مؤلّف رحمه اللّه « جوار » را به فتح جيم جمع جاريه و مضاف به ياء متكلّم ، به معنى « كنيزكان من » كه حوريان بهشت است گرفته ، و نه به كسر جيم و مضاف به ياء متكلّم ، به معنى « همسايگى من » ، و لذا با واو عطف ، بيان كرده .