او سليم بن قيس .
بيشتر اين حديث شريف را محمّد بن يعقوب كلينى - قدّس اللّه سرّه - در كتاب « كافى » و تمام آن را ابن بابويه - رحمة اللّه عليه - در اواخر كتاب « اعتقادات » با اندك زياد و كمى و اختلاف عبارتى روايت كردهاند .
زمرهء مؤمنان و كافّهء موقنان و متّقيان را از اين حديث شريف فايدهها حاصل است ، بلكه ساير ناصبيان را اگر به قدم انصاف پيش آيند ، و تعصّب باطل را بر كنار نهند .
يكى از آن فوايد آن است كه : گوشزد اهل خلاف مىگردد و يقين ارباب يقين مىافزايد كه خلفاى حضرت سيّد المرسلين منحصرند در ائمّهء معصومين - صلوات اللّه عليهم اجمعين .
ديگر آنكه : معلوم مىگردد كه مانند قرآن ، احاديث حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ناسخ و منسوخ ، و خاص و عام ، و محكم و متشابه مىدارد .
ديگر آنكه : قرآن ظاهرى و باطنى دارد و بايد دانست كه معانى باطن قرآن را تأويل مىگويند و علم آن مخصوص است به خداى - تبارك و تعالى - و پيغمبر و ائمّهء اثنى عشر عليهم السّلام و به غير ايشان كسى بر آن مطلع نيست و آيه كريمهء
وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ
« 1 » شاهد بر اين مدّعا كافى است .
و پر ظاهر است كه هرگاه در زمان پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بىدينان دروغ بر آن سرور عالميان مىبستهاند ، بعد از وفات آن حضرت ، ارباب نفاق افترا بيشتر نمودهاند لهذا مؤالف و مخالف حديث را منقسم به چند قسم ساختهاند .
جمعى از علماى سنّى گفتهاند : حديث بر سه قسم است : صحيح و حسن و
هامش
( 1 ) . سورهء آل عمران آيهء 7 .