جورا ، و أمّا متى ؟ فإخبار عن الوقت ، و قد حدّثنى أبى ، عن أبيه ، عن آبائه عليهم السّلام : أنّ النبى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم قيل له : يا رسول اللّه ! متى يخرج القائم من ذريتك ؟ فقال : مثله مثل الساعة لا يجلّيها إلّا اللّه ، لا تأتيكم إلّا بغتة .
ترجمهء [ حديث دوّم ] :
ابن بابويه - رحمة اللّه عليه - به سند مزبور نقل كرده از عبد السّلام بن صالح هروى كه او گفت : شنيدم از دعبل بن على خزاعى كه او مىگفت : خواندم بر مولاى خود على بن موسى الرّضا عليهما السّلام قصيدهام را كه اوّلش اين است : شعر
مدارس آيات خلت من تلاوة * و مهبط وحى مقفّر العرصات
چون منتهى شدم به گفتارم كه :
خروج إمام لا محالة خارج * يقوم على اسم اللّه و البركات
يميّز فينا كلّ حقّ و باطل * و يجزى على النّعماء و النّقمات
امام رضا عليه السّلام سخت گريست و بعد از آن سر برآورد به جانب من نگريست و فرمود كه : اى خزاعى ! روح القدس به زبان تو ناطق شده است به اين دو بيت . آيا مىدانى كيست اين امام كه خروج خواهد كرد ؟ و كى قيام به امر امامت خواهد نمود ؟
گفتم : نمىدانم اى مولاى من ! الّا آنكه شنيدهام كه امامى از شما خروج كند ، كه پاك سازد زمين را از فساد ، و پر كند از عدل و داد ، آن حضرت فرمود كه : اى دعبل ! امام بعد از من پسر من محمّد است ، و بعد از او پسر او على و بعد از او پسر او حسن و بعد از حسن پسر او حجّت قائم ، كه منتظر است در زمان غايب بودنش ، و مطاع است در زمان ظهورش كه اگر باقى نماند از دنيا الّا يك روز ، هرآينه دراز گرداند حضرت اللّه تعالى آن روز را تا آن امام ظهور كند و پر كند زمين را از عدل همچنان كه پر شده باشد از ستم .
امّا آنكه كى ظهور خواهد كرد ؟ آن خبر دادنست از وقت ، و به تحقيق كه خبر داد