بود و كلامى بر زبان مباركش جارى مىگشت كه عام بود و كلامى مىفرمود كه خاصّ بود مثل قرآن و خداى تعالى فرمود در كتابش :
ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا
« 1 » يعنى : هر آنچه امر كند رسول خدا شما را به آن ، فراگيريد آن را و هر چه نهى كند شما را از آن ، ترك آن كنيد ، پس مشتبه شد كار بر آن كسى كه نشناخت و ندانست كه چه خواستهاند خدا و رسول او صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و مراد ايشان از آن كلام چه بوده .
و همچنين نيست كه تمام اصحاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از آن حضرت سؤال مىكردند و هر كس كه سؤالى مىكرد جواب آن را مىفهميد ، و هر كه مىفهميد به ياد نگاه مىداشت ، و بودند در ميان اصحاب آن حضرت قومى كه هرگز از آن حضرت چيزى نمىپرسيدند و از كاهلى سؤال نمىكردند و دوست مىداشتند كه اعرابى تازه يا غير او بيايد و از آن حضرت سؤالى نمايد و ايشان بشنوند ، و من داخل منزل رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىشدم هر روز يك مرتبه و هر شب يك مرتبه و خلوت مىكرد از براى من و با آن حضرت مىگشتم هر جا كه مىگرديد و اصحاب رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىدانند كه به غير از من با هيچ كس آن حضرت به اين طريق سلوك نمىفرمود ، و بسيار بود كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به خانهء من مىآمد و آن مجالست و مكالمت در خانهء من واقع مىشد و من هرگاه داخل بعضى از منازل آن حضرت مىشدم خلوت مىكرد از براى من و برمىخيزانيد زنان خود را و به غير از من كسى نزد آن حضرت نمىماند ، و چون آن حضرت مىآمد به منزل من از براى خلوت كردن ، برنمىخيزانيد از پيش من فاطمه را و نه يكى از فرزندان مرا ، و هرگاه مىپرسيدم از او جواب مىگفت مرا ، و چون خاموش مىشدم و تمام مىشد مسائل من آن حضرت بنياد مىكرد به سخن گفتن با من ، و هيچ آيهاى از قرآن فرود نيامد به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم الّا آنكه خواند و املا نمود به من و نوشتم آن را به خط خود و تعليم نمود مرا و به ياد من داد تفسير و تأويل و ناسخ و
هامش
( 1 ) . سورهء حشر آيهء 7 .