پس خبر به ابو مسلم دادند كه ابو سلمهء خلّال نامهاى به امام جعفر صادق عليه السّلام فرستاده بود كه آن حضرت به كوفه رود تا مردم كوفه و لشكر خراسان را به بيعت آن حضرت درآورد .
[ ترعيب ابو مسلم به قتل ابو سلمهء خلال ]
به روايت مسعودى رحمه اللّه و چنان كه محمّد بن الحسين - قدّس اللّه سرّه - در كتابش از شيخ ابو جعفر و شيخ مفيد - نوّر اللّه مرقدهما - نقل كرده ، ابو مسلم نامهاى به سفّاح فرستاده به اين عبارت كه : « لقد احل اللّه لك يا امير المؤمنين ! دمه لانّه قد نكث و غيّر و بدّل » يعنى : « اى امير المؤمنين ! خداى تعالى خون ابو سلمهء خلّال را بر تو حلال ساخته است ، زيرا كه او نقض عهد كرد و تغيير و تبديل پيمان نمود » . اين نقض عهد كه مىگفت ، اشارت بود به كتابت فرستادن ابو سلمهء خلّال به حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام ، آن شقىّ ( يعنى : ابو مسلم مروزى ) به اينكه سفّاح را به كشتن ابو سلمهء خلّال ترغيب نمود ، اكتفا ننموده ، نامهاى به ابو جعفر دوانيقى كه برادر سفّاح بود ، و داود بن على كه عمّ او بود فرستاد و از ايشان درخواست كه سفّاح را بر آن دارند كه ابو سلمهء خلّال را به قتل رساند ، چون نامه به سفّاح رسيد ، در تعريف ابو سلمهء خلّال مبالغه بسيار نموده به قتلش راضى نشد .
محمّد بن الحسين در كتاب « كفاية البرايا » مىگويد : شعرى كه سفاح گفته است بعد از كشته شدن ابو سلمهء خلّال ، دالّ است بر آنكه به قتل او راضى بوده ، پس احتمال دارد كه اظهار رضا نكرده باشد از خوف توبيخ مردمان ، و به تحقيق كه مشهور بود بسيارى احسان ابو سلمهء خلّال نسبت به بنى عبّاس ، ابو جعفر دوانيقى و داود بن على در باب قتل ابو سلمهء خلّال با سفّاح سخن گفته ، در كشتن او مبالغه نمودند ، سفّاح از قتل او امتناع نموده گفت : من فراموش نمىكنم نيكوييهايى را كه ابو سلمهء خلّال با ما كرده ، و بلاهايى را كه در راه ما كشيده ، به فريبى كه از شيطان خورده .
مسعودى رحمه اللّه در « مروج الذهب » آورده كه سفّاح در جواب ابو جعفر و داود