علماى اماميه ديده ، مزبور ساخت و با آنكه آن كتاب ضابطه خلاصه كتابى است كه جمعى از معاصرين نوشتهاند در اين باب ، بعضى از اخوان التماس نمودند كه مختصرى بنويسد كه مشتمل باشد بر زبدهء آن كتاب ، پس شروع نموده ، آن را به « خلاصة الفوائد » مسمّى گردانيد ، محتوى بر ده باب ؛ و التوكل على اللّه الملك الوهاب .
باب اوّل : در سبب آنكه جمعى از علماى زمان كتب جديده و رسايل عديده نوشتند در طعن عبد الرّحمن ( يعنى : ابو مسلم مروزى ) كه نزد علماى شيعه مكنّى به ابو مجرم و ملقّب است به جرمان .
باب دوّم : در بيان آنكه واجب است دشمن بودن با مخالفان .
باب سيّم : در بيان مذهب ابو مسلم .
باب چهارم : در بيان مولد و نسب ابو مسلم .
باب پنجم : در بيان مجملى از دعوت بنى عبّاس و ذكر بعضى از داعيان ايشان و خروج ابو مسلم و گريختن نصر سيّار از خراسان و و اصل شدن او به آتش سوزان .
باب ششم : در بيان مجملى از آنچه واقع شده است بعد از مردن نصر سيّار تا كشته شدن مروان حمار - عليه لعنة اللّه الملك القهار -
باب هفتم : در بيان مجملى از وقايع زمان سفّاح و رسيدن پيك عمرش از مرحلهء صباح به منزلگاه رواح .
باب هشتم : در بيان مجملى از آنچه واقع شده است از اوّل پادشاهى ابو جعفر دوانيقى تا كشته شدن ابو مسلم مروزى .
باب نهم : در بيان آنكه به چه سبب دوستند با جرمان ، سنيان و ملحدان ؟
باب دهم : در بيان آنكه ظلم بنى عبّاس نسبت به عترت سيّد عالميان ، زياده است از ظلم بنى اميّه و متابعان ايشان .
كفاية المهتدي في معرفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 286
مساهمون: مير لوحى
ص٢٨٦