و نگونسازى ظالمان جدّ و جهد نمايند » ، غرض آن بدبختان از اين افترا كه بر امير مؤمنان عليه السّلام زدهاند آن است كه گويند : آن حضرت شهادت داد كه خلفاى بنى عبّاس بر حقّاند ، پس اينكه خلافت به ايشان رسيد ، حق در مركز خود قرار گرفت .
پس بدا حال طايفهاى كه بر خدا و ملائكه و مصطفى و مرتضى افترا زنند ، در مدح ظالمان و مخالفان و دشمنان اهل البيت عليهم السّلام .
بدان اى شيعهء صافىعقيده ! كه : مخالفان اهل البيت همگى ملعونند ، خصوصا آن كسانى كه ظلم بر آن حضرات عالى درجات كردهاند و حقّ ايشان را به ناحق گرفته ، و كسانى كه راه امداد و يارى و طريق اعانت و مددكارى آن ظالمان و عاصيان پيمودند .
و به تواتر رسيده كه ابو مسلم مروزى بنى عبّاس را تقويت نموده و خلق را به بيعت ايشان درآورد [ ه ] ، و امامت و خلافت را كه حقّ اهل البيت عليهم السّلام بوده ، به ايشان داد ، چنان كه مذكور گشت ، و حضرت عزّت - تعالى ذكره - در كلام مجيد و فرقان حميد مىفرمايد كه :
وَ لا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ
« 1 » يعنى : « ميل منماييد به آن كسانى كه ظلم كردهاند ، كه آتش دوزخ شما را فرو مىگيرد » ، پس به مدلول آيهء مذكوره ، هر كس ميل به ابو مسلم كند ، از اهل جهنّم است ، زيرا كه ظلم از اين بزرگتر نمىباشد كه كسى حقّ اهل البيت پيغمبر عليهم السّلام را گرفته به دشمنان ايشان دهد ؛ و اعداى اهل البيت را تقويت نموده ، ايشان را بر آن حضرات رفيع الدّرجات مسلّط سازد .
بيضاوى در تفسير اين آيه آورده كه : « فلا تميلوا إليهم أدنى ميل ، فإنّ الرّكون هو الميل اليسير ، كالتزيّى بزيّهم و تعظّم ذكرهم »
يعنى : « ميل مكنيد به ظالمان اندك ميلكردنى ، به درستى كه « ركون » به معنى
هامش
( 1 ) . سورهء هود آيهء 113 .