سرّاج پسرى است ، بنى معقل مىگويند : بنده و بندزادهء ماست ، و او مىگويد : آزادم ، محمّد با ايشان گفت كه : از حال او غافل مباشيد كه نشان دادهاند كه از مثل او كسى ، ما را فتح عظيم روى نمايد ، بعد از آن وصيّت كرد كه اگر مرا حادثهاى پيش آيد ، بايد كه متابعت پسرم ابراهيم نماييد ، و اگر او را قضيّهاى روى دهد ، برادرش ابو العبّاس را امام و خليفه دانيد ، و اين ابو العبّاس ، عبد اللّه بن محمّد است كه آخر به « سفّاح » ملقّب گشت ، و گاهى او را به مادرش نسبت داده ، عبد اللّه بن الحارثيّة مىگفتند ، چنان كه گذشت .
پس ايشان اجازت مراجعت خواسته ، به خراسان بازگشتند ، و در سنهء خمس و عشرين و مائة ، محمّد بن على بن عبد اللّه بن العبّاس بيمار شده ، ديگر باره وصيّت كرد كه بعد از من پسرم ابراهيم امام و خليفه است ، و اگر او را واقعهاى رسد ، بعد از او برادرش ابو العباس عبد اللّه بن الحارثيّة ؛ و در همان بيمارى درگذشت ، چون اين خبر به داعيان رسيد ، سليمان بن كثير و قحطبة بن شبيب و مالك بن هيثم با جمعى به عزم تعزيت از خراسان متوجّه مكّه شدند ؛ ابو مسلم نيز همراه بود ، چون با ابراهيم ملاقات نموده و مراسم تعزيت به جاى آوردند ، گفتند : اى امام ! دست بده تا با تو بيعت كنيم ، ابراهيم دست داد ، يك يك بيعت مىكردند تا نوبت به ابو مسلم رسيد ، چون پيش رفت ابراهيم او را بشناخت نوازش نمود ، بعضى از مورّخين مخالف گفتهاند كه :
ابو مسلم را نام ابراهيم بود ، و در آن وقت ابراهيم بن محمّد با او گفت كه : تغيير نام خويش نماى ، ابو مسلم خود را عبد الرّحمن نام كرده از براى كنيت ، لفظ ابو مسلم اختيار نمود ، و زمرهاى هم از ايشان گفتهاند كه : پدر او مسلم نام داشت ، از آن جهت خود را به « ابو مسلم » مكنّى ساخت كه اگر او را پسرى به هم رسد ، به نام پدر موسوم گرداند ، امّا اصحّ آن است كه او را عبد الرّحمن و پدرش را احمد نام بوده ، چنان كه قبل از اين هم در اين مختصر سمت تحرير يافت ، و ايضا مذكور گشت كه مسلم ، نام آن
كفاية المهتدي في معرفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 211
مساهمون: مير لوحى
ص٢١١