يا جابر ! خلفائى و اوصيائى و اولادى و عترتى ، من أطاعهم فقد أطاعنى ، و من عصاهم فقد عصانى ، و من أنكرهم أو أنكر واحدا منهم ، فقد أنكرنى ، بهم يمسك اللّه السماء أن تقع على الأرض إلّا بإذنه ، و بهم يحفظ اللّه الأرض أن تميد بأهلها »
يعنى : « امامان از فرزندان علىّ بن ابى طالب حسن و حسيناند دو سرور جوانان اهل بهشت ؛ بعد از ايشان سرور عبادت كنندگان در زمان خود علىّ بن الحسين ، بعد از او محمّد بن علىّ الباقر ، و زود باشد كه دريابى تو او را ، اى جابر ! پس هرگاه كه او را دريابى ، او را بخوان از من سلام ، پس جعفر بن محمّد الصّادق ، بعد از او موسى بن جعفر الكاظم ، بعد از او على بن موسى الرّضا ، بعد از او محمّد بن على ملقّب به تقى ، بعد از او على بن محمّد موصوف به نقى ، بعد از او حسن بن على معروف به زكى ، بعد از او پسر او قائم به حقّ ، مهدى امّت من ، آنكه پر كند روى زمين را از عدل و داد ، همچنان كه پر شده باشد از جور و ظلم ، اى جابر ! ايشان خلفاى من و اوصياى من و فرزندان من و فرزندزادگان منند ؛ هر كس فرمان برد ايشان را ، پس به تحقيق كه فرمان برده است مرا ؛ و هر كس نافرمانى كند ايشان را ، پس به تحقيق كه نافرمانى كرده است مرا ؛ و هر كس انكار كند ايشان را ، يا انكار كند يكى از ايشان را ، پس به تحقيق كه انكار كرده است مرا ؛ به سبب اين ائمّهء اثنى عشر نگاه مىدارد خداى تعالى آسمان را كه واقع نشود بر زمين ، الّا به رخصت او ، و هم به سبب ايشان نگاه مىدارد زمين را از جنبيدن . »
ديگر مروى است از ابن عبّاس كه گفت : من از رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پرسيدم كه امام بعد از تو چند باشد ؟ فرمود كه :
« الائمّة من بعدى اثنى عشر ، أوّلهم على بن أبى طالب ، و بعده الحسن و الحسين ، فإذا انقضى زمان إمامة الحسين فابنه علىّ ، فإذا انقضى علىّ فابنه محمّد ، فإذا انقضى محمّد فابنه جعفر ، فإذا انقضى جعفر فابنه موسى ، فإذا انقضى موسى فابنه علىّ ، فإذا
كفاية المهتدي في معرفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 203
مساهمون: مير لوحى
ص٢٠٣