« و بر خود لازم دانست كه به قدر امكان هر حديثى را كه فضل بن شاذان - عليه الرحمة و الغفران - در روايت آن منفرد باشد و مؤيدات آن حديث را نباشد نقل ننمايد »
اين عبارت را بايد ديد چرا نوشته شده ؟
آيا اين عبارت از مرحوم مير لوحى است ؟ در صورتى كه احاديث اين اربعين اكثرا كه بيست و پنج حديث از احاديث آن باشد ، غير از احاديث بسيار ديگر كه در ذيل احاديث اصلى « اربعين » است ، از همين فضل بن شاذان است .
آيا ضعفى در شخص فضل بن شاذان بوده ؟ كه نيست ، و او از اكابر علماء و فقهاء و متكلّمين و محدّثين و ثقات اصحاب ائمّه عليهم السّلام كه بعضى از حضرت امام رضا عليه السّلام تا حضرت عسكرى - صلوات اللّه عليهم اجمعين - گفتهاند و بعضى از حضرت جواد عليه السّلام .
آيا رواتى كه فضل بن شاذان از آنها اين احاديث را روايت كرده ضعيف بودهاند و او از ضعفاء معمولا نقل حديث مىكرده ؟ كه آن هم مشاهده مىكنيد چنين نبوده ، بلكه رواياتش اكثرا از اكابر اجلّاء ثقات اصحاب بوده ، مانند ابن ابى عمير و فضالة بن أيّوب و عبد اللّه بن جبله ، و صفوان بن يحيى و حسن بن محبوب كه قسمتى از آنها از اصحاب اجماعند ، و اگر از مثل حسن بن على بن سالم ، ابى حمزهء بطائنى واقفى روايت دارد ، نشانهء روايت از ضعفاء نمىشود چون تمام مشايخ ثلاث در كتب اربعه از او روايت دارند ، و لذا از مجلسى دوم - عليه الرحمة - نقل شده كه او را توثيق كردهاند و لو فاسد المذهب بوده باشد .
و همچنين وسائط ديگرى كه بعد از اينها هست تا برسد به امام معصوم عليه السّلام اكثرا از اجلّهء ثقات هستند و بسيارى از اين روايات را مؤلّف « مرحوم مير لوحى » پس از ذكر آن تصريح مىكند كه در اعلى درجهء صحّت است .
كفاية المهتدي في معرفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 164
مساهمون: مير لوحى
ص١٦٤