اكنون هدف تحريفكننده از اين تغييرات در نام و القاب مؤلّف چه بوده براى ما روشن نيست ، اگر چه چيزهايى احتمالا به نظر مىرسد ، ولى آنچه مسلّم است اين است كه اثر دست خيانتكار از اوّل كتاب نمايان باشد تا هوشيارانه بتوانيم در بقيهء كتاب تحريفات ديگرش را جستجو بكنيم ، و اين سنّت الهى است كه جاى پاى خيانتكار را باقى گذارد .
2 - [ در بارهء معاصر بودن مرحوم مجلسى دوّم ]
قبلا گفته شد راجع به تولّد و فوت مرحوم مير لوحى آنچه مشخص است ، اين است كه ايشان معاصر مرحوم مجلسى دوّم نبوده بلكه فرزند او مير محمّد هادى كه ظاهر كلمات و احوال ايشان مىرساند زمان پدرش بزرگ سال نبوده ، و با مرحوم مجلسى دوم معاصر مىشده چنانچه فوتش سنهء 1113 روى سنگ قبرش نوشته شده و فوت مرحوم مجلسى دوم سنهء 1111 بوده است .
بنابراين آنچه از معارضه با مرحوم مجلسى دوّم است جايى ندارد و مخصوصا آنچه در اين كتاب « كفاية المهتدى » از مناقضه و مباحثه با كتاب « الرجعة » مرحوم مجلسى دوّم است ، چون كتاب « الرجعة » را به نام شاه سليمان صفوى در زمان سلطنتش نوشته كه پس از فوت شاه عبّاس ثانى كه سنه 1078 بوده و در سنهء 1105 وفات كرده ، در صورتى كه به حسب قرائن و دلائل مذكورهء قبلى ، فوت مرحوم مير لوحى در حدود سنهء 1065 و اكثرا احتمال دارد سنهء 1070 واقع شده باشد . بنابراين كتاب « الرجعة » پس از فوت مرحوم مير لوحى نوشته شده است .
روى اين حساب مىتوان تشخيص الحاقى بودن تمام آنچه با كتاب « الرجعة » در بحث گشوده ، چه در اوّل اين كتاب « كفاية المهتدى » و چه در ما قبل آخر تا آخر كتاب ، با قطع نظر از علائم و نشانههاى ديگر مانند عوامانه بودن اين عبارات و يا نادرستى قسمتى ديگر از مطالبش مثلا دربارهء حديث
« من حفظ من احاديثنا اربعين حديثا . . . »