سن است بگذار تا خطبه بخواند معلوم است كه خطبهء او بچه رسد يزيد گفت شما در كار او و در كار اين خاندان به شكايد ايشان را علم و فصاحت ميراثى است من مىترسم كه از زير اين خطبه فتنه حاصل شود كه و بال ما باشد عاقبت اجازت داد .
امام عليه السّلام بر منبر رفت و گفت : الحمد للّه الذي لا بداية له و الدائم الذي لا نفاد له و الاول الذي لا اول لاوليته ، و الآخر الذي لا مؤخر لآخريته ، و الباقى بعد فناء الخلق ، قدر الليالى و الايام ، و قسم فيما بينهم الاقسام ، فتبارك اللّه الملك العلام .
شكر و سپاس مر خداى را كه بدايتى نيست مر او را دائمى كه تمامى نيست مر او را اولى كه او را اولى نيست و آخرى كه آخر كنندهاى نيست آخر او را و باقى كه بعد از فناء همه چيز باشد تقدير كرد شبها و روزها را و قسمت كرده در ما بين ايشان قسمتها فتبارك اللّه پادشاهى داننده را بدين ترتيب مىگفت پس به آخر گفت حق تعالى حلم و علم و شجاعت و سخاوت به ما داد و محبت بر دل مؤمنان نهاد و رسول صلّى اللّه عليه و آله و وصى او و سيد الشهداء و جعفر طيار در بهشت و دو سبط اين امت و مهدى كه دجال را بكشد از ماست .
أيها الناس من عرفنى فقد عرفنى و من لم يعرفنى فقد اعرف بحسبى و نسبى ، انا ابن مكة و منى ، انا ابن زمزم و الصفا ، انا ابن من حمل الركن به اطراف الرداء ، انا ابن خير من ائتزر و ارتدى ، انا ابن خير من طاف و سعى ، انا ابن خير من حج و لبّى ، انا ابن من اسرى به الى المسجد الاقصى ، انا ابن من بلغ به الى سدرة المنتهى ، انا ابن من دنى فتدلى فكان قاب قوسين او ادنى ، انا ابن من اوحى اليه الجليل ما اوحى ، انا ابن الحسين القتيل بكربلا ، انا ابن على المرتضى ، انا ابن محمد المصطفى ، انا ابن فاطمة الزهراء ، انا ابن خديجة الكبرى ، انا ابن سدرة المنتهى ، انا ابن شجرة طوبى ، انا ابن المرمل بالدماء ، انا ابن من بكى عليه الجن فى الظلماء ، انا ابن من ناح عليه الطيور فى الهواء .
اى مردمان هر كه مرا شناسد پس شناسد و هر كه مرا نشناسد حسب و نسب خود ظاهر كنم تا بشناسد منم پسر مكه و منى منم پسر زمزم و صفا منم پسر آن كس كه برداشت ركن را بر اطراف رداء منم پسر بهترين آنان كه ازار پوشيده و ردا بر دوش انداخته منم پسر بهترين از هر كس كه طواف كرده و سعى كرده منم پسر بهترين كسى كه حج كرد و بيامد ، منم پسر آن كس كه نزديك شد به خدا پس سخت نزديك شد پس بوده نزديكى دو كماندار يا نزديكتر ، منم پسر آن كس كه وحى كرد با او خداى بزرگ به آنچه وحى كرد منم
كامل بهائى ( فارسي ) — صفحة 643
مساهمون: عماد الدين حسن بن علي الطبري
ص٦٤٣