نديدم كه چنان سخن گويد ؛ گويى بر زبان پدر خويش علىّ مرتضى سخن مىكرد .
خطبهء حضرت زينب ( عليها السلام ) در كوفه
هم در آن روز با مردم كوفه أشارت كرد كه ، دم فروبنديد وگوش فراداريد تا خطبه گويم وانصاف خويش از شما بستانم . همگان دم فروبستند وآوازها بنشست . آنگاه خداى سبحانه را بستود وبر رسول وآل أو درود فرستاد وفرمود :
« اى أهل كوفه واى أهل غدر ومكر ! مىگرييد ومىناليد ؟ ! آب چشم شما نايستاد وناله واندوه شما كم مباد « وهرآينه شما بر صفت آن زن باشيد كه ريسمان همىرستى ونيك تاب مىدادى وزان پس تاب آن ريسمان باز مىگشودى وتارتار مىكردى » . « 1 » « ألا ساء ما قدّمت لكم أنفسكم ان سخط اللّه عليكم وفي العذاب أنتم خالدون » « 2 » آيا مىگرييد ونحيب وناله مىكنيد ؟ اى واللّه بسيار بگرييد واندك خندان باشيد كه عارى بزرگ برديد وبه هيچ آب ، شومى آن عار نتوانيد شست وچگونه توانيد شست كه سلالهء پاك پيمبر وسيّد جوانان بهشت را كشتهايد وبر مفزع « 3 » وپناه خويش دليرى كرده ، پردهء حرمت رسول دريدهايد وآتش در پردگيان أو افروخته ؟ ! كارى شنيع وگناهى بزرگ كردهايد . دورى ومهجورى باد شما را ! هرآينه سعى شما باطل مانذ ودستهاى شما بريده گشت وسوداى شما زيان آورد وبا خشم خداى سبحانه سزا گشتيد وذلّت وخوارى بر شما دست يافت . واي بر شما اى مردم كوفه ! هيچ دانيد كه كدام جگر از رسول خدا ببريديد وكدام پردگى أو بيرون كشيديد وكدام خون أو
هامش
( 1 ) . « ولا تكونوا كالّتى نقضت غزلها من بعد قوّة انكاثا » النحل ، 92 .
( 2 ) . اشاره است به آيهء شريفهء 80 سورهء مائده : « ترى كثيرا منهم يتولّون الذين كفروا لبئس ما قدّمت لهم أنفسهم ان سخط اللّه عليهم وفي العذاب هم خالدون » .
( 3 ) . ملجأ وپناهگاه