خويش فرمود وبه اشرف محتد « 1 » وارومت « 2 » نيكوى پيمبر پاك محمّد مصطفى صلّى اللّه عليه وآله وسلم فضلى روشن وكرامتي لايق بخشيد . وشما مردم ما را دروغگوى خوانديد وسزاى ما نشناختيد وكشتن ما روا ديديد ومالهاى ما غارت كرديد ، گويى كه ما از نژاد ترك بوديم ويا در كابل بزاديم . وبسى برنيامده است كه هم بر اين صفت نياى ما را بكشتيد وشمشيرهاى شما بارى از تن وجان آل رسول خون همىچكاند واين همه از كينه قديم وحقد ديرينهء شما بود . وبدين كردارهاى زشت ، چشمهاى شما روشن گشت ودلهاى شما بيارميد وبسى مسرور گشتيد .
حال بدان چه كرديد ، شاد نباشيد . چه ، اين مصيبت جليل ورزيّت عظيم هم از عهد أزل ما را در كتاب مبين محفوظ بود وخداى سبحانه ما را خبر داد واين معنى بر أو - عزّ شأنه - بسى آسان است « ولا تفرحوا بما آتاكم انّ اللّه لا يحبّ كلّ مختال فخور » . « 3 » نيستى وهلاك باد شما را . آمادهء نفرين وعذاب خداى باشيد وگويا عذاب خداى پياپى بر شما فرود آيد وخداى سبحانه به آنچه كردهايد از شما بازخواستها كند وشما خود از يكديگر بسى سختى بينيد ودر عذابي دردناك جاويد بمانيد ، الا لعنة اللّه على الظالمين . آرى ، دلهاى شما سخت شده بود وجگرهاى شما پليد گشته وبر دلهاى شما مهر عصيان نهاده وسمع قبول وديدهء بصيرت شما فرودوخته وشيطان رجيم ، اين كردار زشت در چشم شما بياراسته وندانيد كه از آل رسول ، چه خونهاى بزرگ وديتهاى عظيم كردهايد . برادر أو علىّ أبو طالب را بكشتيد وفرزندان أو كه عترت پاك وخيرهء خلق بودند ، نابود ساختيد » . « 4 »
در اين حال مخذولى از مردم كوفه مفاخرت آغاز كرد واين دو بيت برخواند :
هامش
( 1 ) . أصل
( 2 ) . نژاد
( 3 ) . لقمان : 18
( 4 ) . اللهوف ص 196 و 197 .