شهادت خاندان رسول أكرم ( ص )
وچون عموم ياران به درجهء رفيعهء شهادت فايز شدند ، نوبت جانبازى به خاندان أطهار أو رسيد .
علي بن الحسين عليه السلام أجازت حرب خواست وأو به روى وخوى ، شبيهترين مردم بود به رسول ؛ واز عمر مباركش بيست وپنج سال برآمده بود ، وگويند هيجدهساله بود . امام أجازت فرمود ودست به آسمان برداشت وگفت : خدايا ! تو گواه باش كه شبيهترين خلق به روى وخوى وگفتار به رسول تو ، روى به اين قوم نهاده است واز سر ضجرت « 1 » وحيرت به عمر بانگ زد وفرمود : چه مىكنى اى پسر سعد ؟ ! خداى رحم تو ببرّد واز كار تو بركت بردارد وپس از من كسى را بر تو دست دهد كه گلوى تو هم بر فراش « 2 » تو برد ، چنانكه رحم من ببريدى وقرابت من با رسول نگاه نداشتى .
آنگاه به آواز بلند اين آيت از كلام مجيد فروخواند : « 3 » « انّ اللّه اصطفى آدم ونوحا وآل إبراهيم وآل عمران على العالمين ذرّية بعضها من بعض واللّه سميع عليم . « 4 »
هامش
( 1 ) . دلتنگى وپريشان حالي
( 2 ) . بستر
( 3 ) . ر . ك : بحار الأنوار ج 45 / 43 ؛ مقتل خوارزمي ج 2 / 30 ؛ طبري ج 3 / 331 ؛ وقعة الطف ص 242 ؛ مقاتل الطالبيّين ص 76 ؛ ارشاد ص 238 ( با اندك تفاوت ) ؛ الفتوح ص 907 و 908 ؛ امالى شيخ صدوق ص 318 ، قم ، 1373 ق ؛ اللهوف ص 166 ؛ منتخب طريحى ص 284 .
( 4 ) . آل عمران : 33 و 34 ؛ « همانا خداوند ، آدم ونوح وخاندان إبراهيم وعمران را از جهانيان برگزيد فرزندانى برخى از