آنگاه برپاى خاست ودر ميان ياران خود بايستاد وخطبه آغاز كرد وخداى سبحانه را بستود وبر أو بسى ثنا گفت وفرمود :
« إنّه قد نزل من الأمر ما ترون وانّ الدنيا تغيّرت وتنكّرت وادبر معروفها فلم تبق منها الّا صبابة كصبابة الاناء وخسيس عيش كالمرعى الوبيل الا ترون إلى الحقّ لا يعمل به وإلى الباطل لا يتناهى عنه فليرغب المؤمن في لقاء ربّه حقا حقا انّى لا أرى الموت الّا سعادة والحياة مع الظّالمين الّا برما » . « 1 »
« يعنى كار براستى فرود آمد ، چنان كه بينيد ودنيا به حقيقت ديگرگونه گشت ومنكر روى كرد ومعروف أو پشت نمود واز أو نماند مگر ته جرعهء اندك ، چون ته جرعهاى كه به ظرفى فرو ماند وزندگانى پست چون چراگاهى كه چرندگان را وبال آرد . مگر نبينيد حق را كه كس بدان كار نكند ، ونبينيد باطل را كه كس از آن ، خويشتن بازندارد ؟ ! وهرآينه مرد مؤمن را بدين روزگار از در راستى به ديدار خداى سبحانه بايست رغبت فزود وبراستى كه من مرگ را نبينم مگر نيكبختى وسعادت وزندگانى را ندانم با ستمكاران مگر سختى وشقاوت » .
زهير بن القين برخاست وگفت : سخن تو بشنيديم واگر دنيا را بقائى بود وما در آن جاويد مىبوديم ، هرآينه ملازمت ركاب تو را بر حيات دنيا مىگزيديم ، كيف « 2 » آنكه دنيا را بقائى نبود وكسى در آن جاويد نپايد .
هلال بن نافع گفت : به خداى سبحانه سوگند كه از ديدار پروردگار خويش كاره « 3 » نشدهايم وبر نيّت وبصيرت خويش برپاييم « 4 » ، آن كس كه تو را دوست است ، دوست شماريم وآن را كه دشمن است ، دشمن داريم . « 5 »
هامش
( 1 ) . اللهوف ص 138 ؛ مناقب ابن شهرآشوب ج 4 / 96 ؛ اخبار الطوال ص 252 ؛ ارشاد 226 ؛ عقد الفريد ج 5 / 122 .
( 2 ) . در حالي كه ، در صورتي كه
( 3 ) . ناراضى .
( 4 ) . پايبند وثابت رأى هستيم .
( 5 ) . اللهوف ص 139 .