از اين رو « اسود عنسى » دومين متنبّى زمان پيامبر ، به تدبير فرمان دار يمن ، يك روز پيش از رحلت پيامبر كشته شد .
پيامبر مطمئن بود كه دولت نيرومند روم كه شاهد نفوذ روزافزون دولت اسلامى است ، از اينكه پيامبر يهوديت را از عربستان برانداخته و گروهى از مسيحيان را باجگزار دولت اسلامى كرده ، سخت ناراحت است . او مدتها بود كه خطر روميان را جدى تلقى كرده و براى همين نظر در سال هشتم هجرت ، سپاهى را به فرماندهى « جعفر بن ابى طالب » ، « زيد بن حارثه » و « عبد الله بن رواحه » روانهء سرزمين روميان كرد . در اين نبرد ، هر سه فرمانده كشته شده و سپاه اسلام ، در نتيجهء تدبير خالد ، بدون پيروزى به مدينه بازگشت .
در سال نهم هجرت ، وقتى خبر آمادگى روميان براى حمله به سرزمين حجاز ، در مدينه انتشار يافت ، پيامبر شخصا با سى هزار تن عازم « تبوك » گرديد و بدون جنگ و برخورد با دشمن به مدينه بازگشت .
از اين نظر ، احتمال خطر در نظر پيامبر فوق العاده جدى بود . به همين دليل ، پس از بازگشت از حجة الوداع و ورود به مدينه ، سپاهى منظم از مهاجران و انصار كه در آن افراد سرشناسى ، مانند ابو بكر ، عمر ، ابى عبيده ، سعد وقاص و . . . نيز شركت داشتند ترتيب داد . همچنين ، دستور داد آن گروه از مهاجران كه پيش از ديگران به مدينه هجرت كرده بودند ، همگى در اين نبرد شركت كنند . « 1 »
پيامبر براى تحريك احساسات مذهبى مجاهدان ، با دست خود پرچمى براى اسامه بست « 2 » و به او چنين دستور داد :
هامش
( 1 ) . سيرهء ابن هشام ، ج 2 ، ص 642 ، و النص و الاجتهاد ، ص 12 .
( 2 ) . منابع اهل سنت ، تاريخ بستن پرچم را 26 صفر تعيين كردهاند و از آنجا كه آنان وفات پيامبر را در روز 12 ربيع الاول مىدانند ، همهء اين حوادث كه به تدريج از نظر خوانندگان خواهد گذشت ، مىتواند در ظرف شانزده روز رخ دهد . ولى از آنجا كه دانشمندان شيعه به پيروى از فرزندان گرامى خود پيامبر ، روز وفات پيامبر را روز 28 صفر مىدانند ، ناچار بايد اين حوادث زياد ، چند روزى جلوتر از 28 صفر انجام گيرد .