انديشه در مورد اين حادثه و از مزيد اخلاص به صاحب ولايت مشتعل سازند و عالىترين قطعاتى را به صورتهاى گوناگون و به زبانهاى مختلف از خود به يادگار بگذارد .
از اين رو ، كمتر واقعهء تاريخى در جهان ، بسان رويداد « غدير » مورد توجه طبقات مختلف ، از محدث و مفسر و از متكلم و فيلسوف ، از خطيب و شاعر و از مورخ و سيره نويس قرار گرفته و اين اندازه دربارهء آن عنايت مبذول شده است .
يكى از علل ابديت و جاودانگى بودن اين حديث ، نزول دو آيه « 1 » از آيات قرآن دربارهء اين واقعه است و تا روزى كه قرآن ابدى و جاودانى است ، اين واقعهء تاريخى نيز ابدى بوده و از خاطرهها محو نخواهد شد .
از آنجا كه جامعهء اسلامى در اعصار ديرينه و هم اكنون جامعهء شيعه ، آن را يكى از اعياد مذهبى مىشمارند و مراسمى را كه در ديگر اعياد اسلامى برپا مىدارند ، در اين روز نيز انجام مىدهند ، طبعا واقعه تاريخى غدير رنگ جاودانگى به خود گرفته و هيچگاه از خاطرهها فراموش نمىشود .
از مراجعه به تاريخ ، به خوبى معلوم مىشود كه روز هيجدهم ذى الحجة الحرام ، در ميان مسلمانان به نام روز « عيد غدير » معروف بود ، تا آنجا كه « ابن خلكان » دربارهء « المستعلى بن المستنصر » مىگويد : در سال 487 در روز عيد غدير خم كه روز هيجدهم ذى الحجة الحرام است ، مردم با او بيعت كردند . « 2 »
و دربارهء المستنصر بالله العبيدى مىنويسد : وى در سال 487 درگذشت كه دوازده شب به آخر ماه ذى الحجّه باقى مانده بود . اين شب همان شب هيجدهم ماه ذى الحجّه ، « عيد غدير » است . « 3 »
« ابو ريحان بيرونى » در كتاب الآثار الباقيه ، عيد غدير را از عيدهاى شمرده كه همهء
هامش
( 1 ) . مائده ( 5 ) آيهء 3 و 67 .
( 2 ) . وفيات الاعيان ، ج 1 ، ص 60 .
( 3 ) . همان ، ج 2 ، ص 223 .