در جنگ « خندق » نتيجه گرفته بودند به پيامبر پيشنهاد كرد كه با نصب منجنيق دژ دشمن را سنگباران كند . منجنيق در نبردهاى آن روز ، كار توپخانهء امروز را انجام مىداد . افسران اسلامى با راهنمايى سلمان منجنيق را نصب كرده و نزديك به بيست روز ، برجها و داخل دژ را سنگ باران كردند ، « 1 » ولى دشمن در برابر اين عمليات حاد جنگى ساكت ننشسته ، به تيراندازى خود ادامه داد و از اين راه آسيبهايى به سپاهيان اسلام رسانيد .
اكنون بايد ديد كه در آن گيرودار ، مسلمانان چگونه بر منجنيق دست يافتند . برخى مىگويند كه خود سلمان با دست تواناى خود منجنيق را ساخت و راه بهرهبردارى از آن را به سربازان اسلام آموخت . برخى معتقدند مسلمانان در فتح خيبر ، به اين آلت جنگى دست يافتند كه آن را همراه خود به طائف آورده بودند . « 2 » بعيد نيست كه سلمان همان منجنيق را دست كارى كرده و راه نصب و كيفيت استفاده از آن را به مسلمانان آموخته باشد . از مضمون تاريخ به دست مىآيد كه منجنيق منحصر به همان منجنيق به دست آمده از « خيبر » نبوده است ، زيرا پيامبر مقارن با نبرد حنين و طائف « طفيل بن عمرو دوسى » را براى كوبيدن بتخانههاى قبيلهء « دوس » اعزام كرد . او فاتحانه با چهار صد سرباز - كه همگى از جوانان قبيلهء خود او بودند - و يك منجنيق و يك ارابهء جنگى ، در طائف به حضور پيامبر رسيد و در اين نبرد از اين وسايل جنگى نيز - كه مجاهد « دوسى » از دشمن به غنيمت گرفته بود - استفاده شد . « 3 »
شكافتن ديوار دژ به وسيلهء ارابههاى جنگى
براى تسليم شدن دشمن ، حملههاى همه جانبه لازم بود . همزمان با نصب منجنيق و پرتاب سنگ قرار شد كه براى شكافتن ديوار دژ از « ارابههاى جنگى » استفاده كنند تا
هامش
( 1 ) . سيرهء ابن هشام ، ج 4 ، ص 126 ، وى مىگويد نخستين كسى كه از « منجنيق » استفاده كرد ، خود پيامبر بود .
( 2 ) . سيرهء حلبى ، ج 3 ، ص 134 .
( 3 ) . الطبقات الكبرى ، ج 2 ، ص 157 .