غنايم جنگى تقسيم مىشود
پس از گشودن دژهاى دشمن و خلع سلاح عمومى و گردآورى غنايم ، پيامبر دستور داد كه همه غنايم در نقطهء خاصى جمعآورى شود . يك نفر به دستور پيامبر در ميان سربازان اسلام ندا داد كه : بر هر فرد مسلمانى لازم است هرچه از غنايم به دست آورده - حتى نخ و سوزن را - به بيت المال بازگرداند ، زيرا خيانت مايه ننگ است و روز رستاخيز آتش بر جانش مىشود . « 1 »
پيشوايان حقيقى اسلام در مسأله امانت فوق العاده سختگيرى كرده ، حتى بازگردانيدن امانت را يكى از علايم ايمان دانسته و خيانت را از نشانههاى نفاق شمردهاند . « 2 » از اين رو ، روزى كه از ميان باقى مانده اموال يك سرباز ، اموال دزدى به دست آمد ، پيامبر بر جنازه او نماز نخواند .
روز حركت از سرزمين خيبر ، ناگهان بر غلامى كه مأمور بستن كجاوههاى پيامبر بود ، تيرى اصابت كرد و همان دم جان سپرد . مأموران به جست و جو پرداختند ، تحقيقات آنها به جايى نرسيد ، همگى گفتند : بهشت بر او گوارا باشد ولى ، پيامبر فرمود : من با شما در اين جريان هم عقيده نيستم ، زيرا عبايى كه بر تن وى است از غنايم است و او آن را به خيانت برده و روز رستاخيز به صورت آتش او را احاطه خواهد كرد . در اين لحظه يك نفر از ياران پيامبر گفت : من دو بند كفش از غنايم بدون اجازه برداشتهام ، پيامبر فرمود : آن را برگردان و گرنه روز رستاخيز به صورت آتش در پاى تو قرار مىگيرد . « 3 »
اين رويداد نيز ، غرضورزى گروهى از خاورشناسان را آشكار مىسازد ، زيرا آنان نبردهاى اسلام را غارتگرى قلمداد كرده و از اهداف معنوى آن چشم
هامش
( 1 ) . ردّوا الخياط و المخيط ؛ فإنّ الغول عار و شنار و نار يوم القيامة .
( 2 ) . وسائل الشيعة ، باب جهاد نفس ، حديث 4 .
( 3 ) . سيرهء ابن هشام ، ج 3 ، ص 339 .