حبشه . درود بر شما ! من خدايى را كه جز او پروردگارى نيست ، ستايش مىكنم . خدايى كه از عيب و نقص منزه است و بندگان فرمانبردارش ، از وى در امانند و او به حال بندگان ناظر و گواه است ، گواهى مىدهم كه عيسى فرزند مريم ، روحى از جانب خدا و كلمهاى است كه در رحم مريم زاهد و پاكدامن قرار گرفته است . خداوند با همان قدرت و نيرويى كه آدم را بدون پدر و مادر آفريد ، او را نيز بدون پدر در رحم مادرش پديد آورد ، من تو را به سوى خداى يگانه كه شريك ندارد دعوت مىكنم و از تو مىخواهم كه هميشه مطيع و فرمانبردار وى باشيد و از آيين من پيروى كنيد ؛ ايمان به خدايى آوريد كه مرا به رسالت خود مبعوث فرمود : زمامدار حبشه آگاه باشد كه من پيامبر خدايم . من شما و تمام لشكريانت را به خداى عزيز دعوت مىكنم و من با اين نامه و اعزام سفير به وظيفه خطيرى كه بر عهده داشتم عمل كردم و تو را پند و اندرز دادم ، درود بر پيروان هدايت . « 1 »
پيامبر نامه خود را با سلام آغاز كرده و شخصا به زمامدار حبشه درود فرستاده است ، ولى در نامههاى ديگر ، درود شخصى به « كسرى » ، « قيصر » و « مقوقس » زمامداران ايران ، روم و مصر نفرستاده ، بلكه نامه را با درود كلى ( سلام بر پيروان هدايت ) آغاز كرده است . ولى در اين نامه ، شخصا به زمامدار حبشه سلام فرستاده و از اين طريق در حق او احترام خاصى نسبت به ساير زمامداران معاصر وى قايل شده است .
در اين نامه به يك سلسله از صفات برجسته خداوند كه همگى حكايت از نزاهت و عظمت او دارد ، اشاره شده است . سپس موضوع « الوهيت » ( خدا بودن مسيح ) را كه زاييده افكار منحط كليسا است ، مطرح كرده و با برهان مخصوصى كه از قرآن الهام
هامش
ألقاها إلى مريم البتول الطيّب الحصينة فحملت بعيسى ، حملته من روحه و نفخه ، كما خلق آدم بيده . و إنّي أدعوك إلى اللّه وحده لا شريك له ، و الموالاة على طاعته ، و أن تتّبعي و توقن بالذي جاءني ، فإنّي رسول اللّه ، و إنّي أدعوك و جنودك إلى اللّه عزّ و جلّ ، و قد بلّغت و نصحت فاقبلوا نصيحتي و السلام على من اتّبع الهدى .
( 1 ) . سيرهء حلبى ، ج 3 ، ص 279 و الطبقات الكبرى ، ج 1 ، ص 259 .