عبارتند از :
1 . محمد صلى اللّه عليه و آله و سلّم به اتفاق مورخان « امّى » بود و داراى سواد خواندن و نوشتن نبود و هنگام مسافرت بيش از دوازده سال نداشت . آيا با اين وضع عقل باور مىكند كه طفل درس نخوانده كه دوازده بهار از عمر او گذشته بود ؛ بتواند حقايقى از تورات و انجيل را فراگيرد و سپس آن را در چهل سالگى ، به نام وحى قالب بزند و شريعتى از نو بسازد ؟ چنين مطلبى از موازين عادى بيرون است و شايد با در نظر گرفتن ميزان استعداد بشر ، بتوان آن را از محالات قرار داد .
2 . مدت اين مسافرت كمتر از آن بود كه محمد صلى اللّه عليه و آله و سلّم بتواند در آن مدت كم ، تورات و انجيل را فراگيرد ؛ اين سفر ، سفر بازرگانى بود و رفتن و برگشتن و مدت اقامت بيش از چهار ماه طول نكشيد ، زيرا « قريش » سالى دو بار مسافرت مىكرد : در زمستان به سوى « يمن » و در تابستان به سوى « شام » .
بدين ترتيب ، بىگمان همهء مدت مسافرت ، بيش از چهار ماه طول نكشيد و بزرگترين دانشمندان جهان نمىتوانند در اين مدت كم ، توفيق فراگرفتن اين دو كتاب بزرگ را پيدا كنند ، تا چه رسد به يك طفل درس نخوانده و دبستان نديده ؛ گذشته از اين ، او تمام مدت چهار ماه با راهب همراه نبود ، بلكه اين ملاقات در يكى از منازل بين راه اتفاق افتاده و تمام جريان ملاقات ، حد اكثر چند ساعت بيش نبوده است .
3 . متن تاريخ گواهى مىدهد كه « ابو طالب » در نظر داشت ، او را همراه خود به شام ببرد و « بصرى » مقصد اصلى آنان نبود ، بلكه « بصرى » منطقهاى در ميان راه بود كه گاهى كاروان تجارت به عنوان استراحت در آنجا توقف مىكرد .
در اين صورت چطور ممكن است كه رسول خدا در آنجا رحل اقامت افكند و به تحصيل معارف تورات و انجيل بپردازد ؟ خواه بگوئيم : « ابو طالب » او را همراه خود به شام برد ، يا از آنجا راه « مكّه » را در پيش گرفت و يا برادرزاده خود را همراه كسى به « مكّه » فرستاد . در هر حال ، هدف كاروان و ابو طالب منطقهء « بصرى » نبود ، تا كاروان
فروغ ابديت تجزيه و تحليل كاملى از زندگى پيامبر اكرم ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 171
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص١٧١