جدّ بزرگوار خود ( عبد المطلب ) را از دست داد . مرگ « عبد المطلب » آنچنان روح وى را فشرد كه در روز مرگش تا كنار قبر جدّش اشك ريخت . حضرت در زندگى هيچگاه او را فراموش نمىكرد . « 1 »
سرپرستى ابو طالب
دربارهء شخصيت و عظمت ابو طالب در بخشهاى « 2 » ديگر سخن گفته و اسلام و ايمان او را به پيامبر گرامى ، با مدارك صحيح اثبات خواهيم نمود . اكنون شايسته است كه برخى از حوادث مربوط به دوران سرپرستى « ابو طالب » را بيان كنيم .
ابو طالب ، روى عللى با افتخار ، سرپرستى پيامبر را بر عهده گرفت ، زيرا وى با عبد اللّه ، پدر « محمد » از يك مادر بودند . « 3 » وى شخصيتى بود معروف به سخاوت و نيكوكارى . از اين لحاظ ، « عبد المطلب » او را براى نگاهدارى نوهء ارجمند خود برگزيد .
سطرهاى طلايى تاريخ ، شاهد خدمتهاى گرانبهاى او است .
مىگويند : پيامبر در ده سالگى ، همراه عموى خود در جنگى شركت نمود « 4 » و چون اين جنگ در ماههاى حرام اتفاق افتاد ، آن را جنگ « فجار » ناميدند . تفصيل جنگهاى « فجار » در تاريخ به طور گسترده بيان شده است .
سفرى به سوى شام
بازرگانان « قريش » طبق معمول ، هر سال يك بار به سوى شام مىرفتند . « ابو طالب » تصميم گرفته بود كه در سفر سالانهء « قريش » شركت كند . وى مشكل برادرزادهء خود را
هامش
( 1 ) . يعقوبى در تاريخ خود ، ج 2 ، ص 7 - 8 پيرامون سيره « عبد المطلب » و اينكه او يك فرد « خداپرست » بود نه بتپرست ، سخن گفته و يادآور شده است كه بسيارى از دستورهاى او در اسلام امضا شده است .
( 2 ) . حوادث سال دهم بعثت .
( 3 ) . سيرهء ابن هشام ، ج 1 ، ص 179 .
( 4 ) . يعقوبى در تاريخ خود ، ج 1 ، ص 12 چاپ نجف مىنويسد : ابو طالب در اين نبرد شركت نكرد و اجازه نداد كه از آل هاشم كسى در آن شركت جويد .