كند و قاتل او را لعن نمايد ، براى او هزار حسنه نوشته مىشود و هزار گناه از او محو مىگردد . از اين رو ، شيعه ، هنگام نوشيدن آب ، بر حسين بن على سلام مىدهد و مىگويد :
سلام بر لب تشنهات ، يا حسين ، سلام الله على الحسين و اصحابه . نيز در سقاخانهها و منبعهاى آب خنك ، در تابستان و در ايام محرّم ، مىنويسند : « آبى بنوش و لعنت حق بر يزيد كن » يا « بنوش به ياد لبهاى تشنهء حسين » . از زبان خود سيد الشهدا هم نقل شده كه فرمود :
شيعتى ما ان شربتم عذب ماء فاذكرونى * او سمعتم بغريب او شهيد فاندبونى « 1 »
امام سجاد « ع » نيز سالهاى سال ، از شهادت پدر با لب تشنه ياد مىكرد و مىگريست و هرگاه هنگام افطار غذا مىآوردند يا نگاهش به آب مىافتاد ، مىگريست و مىفرمود : « قتل ابن رسول اللّه جائعا ، قتل ابن رسول اللّه عطشانا » « 2 » و نيز هرگاه قصّابى را مىديد كه مىخواهد گوسفندى سر ببرد ، مىگفت آبش بدهيد ، پدرم را با لب تشنه سر بريدند . اين ياد كرد پيوسته از شهادت مظلومانهء حسين « ع » با لب تشنه ، احياى خاطرهء آن روز پرحادثه است .
- سلام بر حسين ، سنگابخانه ، لعنت بر يزيد
يا دهر افّ لك . . .
اشعارى است كه امام حسين « ع » آنها را مكرّر بر زبان جارى كرد . امام سجاد « ع » كه بيمار بود و در خيمه ، حضرت زينب او را پرستارى مىكرد ، اينها را شنيد ، فهميد كه خبر از شهادت مىدهد . گريست . زينب هم شنيد و گريه كرد . امام حسين « ع » او را دلدارى داد و به بردبارى سفارش كرد . « 3 »
يا دهر افّ لك من خليل * كم لك بالإشراق و الأصيل
من صاحب او طالب قتيل * و الدّهر لا يقنع با لبديل
و انّما الأمر الى الجليل * و كلّ حىّ سالك سبيلى
- شعر امام حسين « ع »
هامش
( 1 ) - الخصائص الحسينيّه ، شوشترى ، ص 99 .
( 2 ) - لهوف ، ص 209 .
( 3 ) - اعيان الشيعة ، ج 1 ص 601 .