تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ عاشورا ( فارسي ) — صفحة 407

مساهمون:

ص٤٠٧

محمّد بن اشعث

از هواداران ابن زياد . « طوعه » نيز كنيز او بود كه مسلم بن عقيل را در دوران تنهايى و غربت كوفه در خانهء خود پناه داد . پسر طوعه كه خبر شد ، به اشعث خبر داد . او هم به ابن زياد گزارش داد و خانه را براى دستگيرى مسلم ، محاصره كردند . « 1 »

محمد بن عبد الله جعفر

پسر حضرت زينب و عبد الله بن جعفر ، كه روز عاشورا در ركاب سيد الشهدا « ع » به شهادت رسيد . او و برادرش عون ، پس از خروج امام حسين « ع » از مكّه ، در ميان راه به او پيوستند و در كربلا در نبرد تن به تن با دشمن در محاصره قرار گرفتند و شهيد شدند . « 2 » رجز او در ميدان مبارزه اين گونه بود :
نشكو الى اللّه من العدوان * قتال قوم فى الرّدى عميان
قد تركوا معالم القرآن * و محكم التّنزيل و التّبيان
و اظهروا الكفر مع الطّغيان « 3 »
- عبد الله بن جعفر ، زينب

محمّد ( اصغر ) بن على بن ابى طالب « ع »

از شهداى بنى هاشم در كربلا و فرزند امير المؤمنين « ع » . مادرش كنيز بود . برخى هم مادرش را اسماء بنت عميس دانسته‌اند . « 4 »

محمد حنفيّه

فرزند امير المؤمنين « ع » و برادر سيد الشهدا « ع » . مادرش خوله ، دختر جعفر بن قيس ملقّب به حنفيّه بود . وى از دلير مردان شيعه و در جنگ جمل علمدار سپاه على « ع » بود . در جنگ نهروان هم حضور داشت . « 5 » در مدينه مىزيست . هنگامى كه سيد الشهدا « ع » پس از امتناع از بيعت با يزيد ، قصد خروج از مدينه به سوى مكّه را داشت ، محمد حنفيّه از كسانى بود كه اصرار داشت ابا عبد الله « ع » نرود و پيشنهاد مىكرد دور از نيروهاى وابسته به حكومت باشد . امام نيز اصرار خويش را بر رفتن به مكّه به او گفت و در وصيتنامه‌اى
هامش
( 1 ) - مروج الذّهب ، ج 3 ، ص 58 . ( 2 ) - انصار الحسين ، ص 115 . ( 3 ) - عوالم ( امام حسين ) ، ص 277 . ( 4 ) - همان ، ص 112 . ( 5 ) - سفينة البحار ، ج 1 ، ص 319 .