مجلس
محلّ نشستن ، مدت زمان نشستن ، در اصطلاح وعظ و مرثيهخوانى ، محفلى كه در آن به سخنرانى ، وعظ و ذكر مصيبت مىپردازند ( - مجالس حسينى ) و در اصطلاح تعزيه و شبيهخوانى ، بخشى از مقتل و واقعهء عاشورا يا صحنههاى ديگر تاريخ اسلام ، كه در يك نوبت به صورت نوحهخوانى و تعزيه ، اجرا مىشود . چون اجراى تعزيه در يك تكيه يا مجلس بوده ، يك صحنه از وقايع عاشورا كه نمايش داده مىشد به آن مجلس مىگفتند و تدوينكننده و محرّر اين گونه متون را « مجلس نويس » مىخواندند و گوينده و خوانندهء آن مباحث و مجالس را « مجلس خوان » . مجلس دو طفلان مسلم ، مجلس قاسم ، مجلس حضرت عباس ، مجلس غارت خيمهها و . . . از اين گونه مجالس است .
- تعزيه ، مجالس حسينى ، مقتل
مجمع بن عبد اللّه عائذى
وى از شهداى كربلا در حمله اول است . « 1 » از قبيلهء مذحج و اهل يمن بود . در مسير كوفه ، در منزلگاه « زباله » به سيد الشهدا « ع » پيوست و در ركاب امام به كربلا آمد . نامش در زيارت ناحيهء مقدّسه هم آمده است . « 2 »
محاصرهء امام حسين « ع »
هدف امام حسين « ع » رسيدن به كوفه و پيوستن به هواداران در آن شهر بود ، تا بر ضدّ امويان قيام كنند . ابن زياد ( والى كوفه ) هم مىدانست كه اگر امام ، پاى به كوفه بگذارد ، كنترل شهر از دست بيرون خواهد شد . اين بود كه مانع ورود امام به كوفه شد . سپاه هزار نفرى را به فرماندهى حرّ بن يزيد سر راه آن حضرت فرستاد ، پس از گفتگوها ، كاروان امام و سپاه حرّ همچنان پا به پاى هم پيش مىآمدند . چون به « نينوا » رسيدند ، پيكى از كوفه رسيد كه فرمان محاصره را همراه داشت ، كه امام حسين « ع » نه راه برگشت داشته باشد ، نه راه پيش ، فرمان چنين بود كه : « امّا بعد فجعجع بالحسين . . . » با رسيدن نامه و قاصدم ، حسين « ع » را در محاصره و تنگنا قرار بده و او را جز در سرزمين بىآب و علف و دور از پناهگاه فرود نيار ، به قاصدم دستور دادم تا همراه تو باشد و از تو جدا نگردد . تا خبر اجراى اين فرمان را برايم بياورد . و السلام .
هامش
( 1 ) - مناقب ، ابن شهر آشوب ، ج 4 ، ص 113 .
( 2 ) - عنصر شجاعت ، ج 1 ، ص 245 ، انصار الحسين ، ص 92 .