دهد . لعن ، نشان اوج تنفّر و انزجار از چهرههاى ملعون است .
در لعنتها و برائتهايى كه در زيارتنامهء شهدا و ائمّه آمده ، با بيان زشتيها ، فسادها ، تحريفها ، ستمها ، گردنكشيها ، صفآرايى در مقابل جناح حق ، نپذيرفتن طاعت ائمّه و مخالفت با رهبران الهى آميخته است و لعن آنان ، طرد نمايندگان اين خطّ در هميشه و همه جاى تاريخ است .
در حادثهء كربلا ، كسانى در قتل دست داشتند ، كسانى هم راضيان ، ساكتان ، هتك حرمت كنندگان ، زمينهسازان ، فرمانبرداران بودهاند و همه ملعون و مطرودند ، و نيز آنان كه حسين بن على « ع » را خوار كردند و ندايش را شنيدند و پاسخ ندادند . در فراز ديگرى پايهگذاران ظلم به اهل بيت ، كنارزنندگان اهل بيت از جايگاه اصلىشان ، قاتلان اهل بيت ، زمينهسازان آن قتل ، پيروان و هواداران قاتلان ، لعنت شدهاند : « اسرجت ، الجمت ، تهيّأت . . . » در زيارتى ، لعن بر ظالمين آل محمد ، لعن بر ارواحشان ، ديارشان و قبورشان شده است : « و العن ارواحهم و ديارهم و قبورهم » . ( زيارت عاشوراى غير معروفه ، مفاتيح الجنان )
موالات با حسين و برائت از ظالمان به او ، پايهء تقرّب به خدا و رسول و امير المؤمنين و فاطمه و حسن و حسين « عليهم السلام » است : « يا ابا عبد الله ! انّى اتقرّب الى اللّه و الى رسوله و الى امير المؤمنين و الى فاطمة و الى الحسن و اليك بموالاتك و بالبراءة ممّن اسّس اساس ذلك . . . » . « 1 »
- زيارتنامه ، لعنت بر يزيد
لهفان
ستمديده ، مضطرّ دادخواه ، اندوهگين ، ملهوف . « 2 » لهفان از القاب سيد الشهدا « ع » است كه در حديث امام باقر « ع » آمده است : « انّ الحسين صاحب كربلا قتل . . . لهفانا » « 3 »
- اوصاف سيد الشهدا « ع »
لهوف
« اللهوف على قتلى الطّفوف » ، به معناى آه و ناله بر كشتگان كربلا ، نام كتاب مقتلى
هامش
( 1 ) - زيارت عاشورا ، از جمله ر . ك : صلوات خاصّ امام حسن و امام حسين « ع » بحار الأنوار ، ج 91 ، ص 5 .
( 2 ) - لغتنامهء دهخدا .
( 3 ) - كامل الزّيارات ، ص 168 .