ملأ عام و حضور همگان است . در واقع ، حادثهء كربلا ، كفر پنهان امويان را آشكار و چهرهء واقعى آنان را براى مردم و تاريخ ، روشن ساخت و اين از ثمرات مهمّ عاشورا بود .
- بنى اميّه ، فساد بنى اميّه
لعنت بر يزيد
از سنّتهاى شيعى ، فرستادن درود و سلام بر حسين « ع » و لعنت بر قاتلان او هنگام آب نوشيدن است . لعن به معناى طرد از رحمت و دور كردن است . عرب ، هرگاه كسى تمرّد مىكرد ، او را از خود طرد مىكردند تا گناهان او دامنگيرشان نشود . « 1 »
امام صادق عليه السلام ، به نقل داود رقّى ، آب خواست و نوشيد و چشمانش اشكبار شد ، سپس فرمود : لعنت خدا بر قاتل حسين ، هرگز بندهاى نيست كه آب بنوشد و حسين را ياد كند و قاتل او را لعنت كند ، مگر آنكه خداوند ، براى او صد هزار حسنه مىنويسد و صد هزار سيّئه از او محو مىكند . . . : « ما من عبد شرب الماء فذكر الحسين و لعن قاتله الّا كتب اللّه له مائة الف حسنة و حطّ عنه مائة الف سيّئة . . . » « 2 » و اين ، جزء فرهنگ عاشورايى مردم شده است و بر سقّاخانهها مىنويسند : « آبى بنوش و لعنت حق بر يزيد كن » . لعنت بر يزيد و ابن زياد و شمر و ديگر عاملان و مباشران و زمينهسازان حادثهء عاشورا و قتل امام حسين « ع » در زيارتنامههاى متعددى از جمله در زيارت عاشورا و وارث آمده است :
« اللّهم العن يزيد خامسا و العن عبيد اللّه بن زياد و ابن مرجانة و عمر بن سعد و شمرا و آل ابى سفيان و آل زياد و آل مروان الى يوم القيامة » . « 3 »
- سلام بر حسين ، آب ، ياد حسين هنگام آب نوشيدن ، لعنت و برائت
لعنت و برائت
اسلام ، دين تولّى و تبرّى است ، در كنار محبت و دوستى با خاندان پيامبر و مودّت نسبت به آنان و سلام و درود ، در زيارتنامهها نسبت به اولياء خدا ، عنصر برائت و بيزارى و نفرت و نفرين نسبت به ظالمان و دشمنان حق است . بىتفاوت نبودن در برابر جنايتكاران و همسويى با رسول خدا ، ايجاب مىكند كه يك شيعهء عاشورايى نسبت به ستمگران ، بغض و عداوت و تبرّى داشته باشد و كسانى را كه قرآن لعن كرده است ، مورد لعن قرار
هامش
( 1 ) - مجمع البحرين .
( 2 ) - اسرار الشهادة ، فاضل دربندى ، ص 77 ، مناقب ، ابن شهر آشوب ، ج 4 ، ص 87 .
( 3 ) - زيارت عاشورا ، مفاتيح الجنان ، ص 458 .